Oorsprong en geschiedenis
De Melas Milestone, ook bekend als de Combes Terminal, is een Romeins monument van de 2e eeuw (ca. 145 AD), opgericht onder het bewind van Antonin de Vrome. Ontdekt in een ravijn nabij Teil (Ardèche), op de route van de Helvian Way, wijst het op de vierde mijl ten noorden van Alba Helviorum (nu Alba-la-Romane) naar de Rhône. Zijn Latijnse inscriptie, gegraveerd op een cilindrische vat van blauw-grijs kalksteen (1,75 m hoog), getuigt van zijn functie als weglocator in het Romeinse Rijk. Het origineel, dat meerdere malen is verplaatst, wordt nu tentoongesteld in het MuséAl museum van Alba-la-Romaine, terwijl een trouwe replica, gemaakt in 1992 door de kleermaker Jean Coulon, zich bevindt in de buurt van de ontdekkingslocatie, in de stad Aubignas.
De geschiedenis van deze pijler wordt gekenmerkt door opeenvolgende verschuivingen. Gevonden "aan de voet van de Coteau des Combes" (1861), werd het terug genomen naar de rand van de nationale weg, vervolgens verplaatst in 1932 aan de rivierzijde na zijn classificatie als een historisch monument. Een derde beweging vond plaats na 1932, langs de N102, vóór de definitieve overdracht naar het museum in 2013. De replica, gefinancierd door de Vereniging van Vrienden van Melas, reproduceert Romeinse technieken, waaronder handmatige gravure van inscriptie. Een veelvoorkomende fout kenmerkt de grens van Hadrianus, terwijl ze Antonin de Vrome, haar opvolger, viert, zoals bevestigd door de epigrafen René Rebuffat en Joëlle Napoli.
De Melas terminal is een zeldzame en goed bewaard gebleven getuigenis van de Ardéchois miles, een reeks terminals die de Romeinse weg markeren. De productie, rond 145, valt samen met een campagne van snelle gebondenheid bepaald door Antonin le Pieux, zoals Ginette di Vita-Evrard benadrukte. R.P. Henri Thédenat noteerde in 1885 een rood kruis geschilderd op de steen, een symbool van zijn latere christelijke oogst. De harde kalksteen, semi-branche, en de leesbare inscriptie zijn een speciale studie voor archeologen, ondanks micro-cracks en natuurlijke slijtage. De terminal weegt ongeveer één ton en is 1,32 m hoog (drum) voor een diameter van 50 cm.
De archeologische bronnen liggen aan de grens van het Teil en de Aubigras gemeenten, vlakbij de Frayol torrent. De oorspronkelijke locatie, in een ravijn, suggereert een eerste stap om het te plaatsen op de weg. De GPS-coördinaten van de replica (44° 34′ 17′′ NB, 4° 37′ 58′′ OL) verschillen van die van de ontdekkingslocatie (44° 33′ 41′′ NB, 4° 38′ 53′′ OL), die de 20e-eeuwse wegontwikkelingen weerspiegelt. Gerangschikt in 1932 illustreert het Romeinse techniek in Galle Narbonnaise en het oude netwerk dat oude steden verbindt. Zijn studie omvatte experts als Pierre Arnaud, auteur van Roman Ways in Helvie (1966), of Ingemar König, specialist in de mijlen van Narbonnaise.
De Latijnse inscriptie, getranscribeerd als "IMP.CAES.T.AELIO.HADR.AVG.ANTON.PIO.P.P.TRIB.POT.VII.COS.IIII.M.P.IIII," wordt vertaald als: "Aan keizer Caesar Titus Aelius Hadrian Auguste Antonin de Vrome, vader van het Vaderland, in zijn 7e Tribunische macht, consul voor de 4e keer, 4.000 stappen. Deze gestandaardiseerde formule bevestigt dating en lidmaatschap in de Antonin Mile Series. De terminal, hoewel verplaatst, blijft een belangrijk kenmerk van de Helvian Way, een belangrijke as tussen de Rhône en de Cevennes. De recente geschiedenis, tussen vandalisme en behoud, weerspiegelt de uitdagingen van het behoud van het ardèche erfgoed.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen