Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De walnootoliemolen van Saint-Antonin-Noble-Val is gehuisvest in een 15e eeuws huis, gebouwd van stenen en houten panelen, maar grondig herontworpen door de eeuwen heen. Dit gebouw, gelegen in Place du Bessarel, herbergt een typisch 19e eeuws olieproductiemechanisme, gekenmerkt door een graniet monolithische verticale molensteen. Dit wiel, zwenkend op een stenen bed, werd bediend door een dier (asse of paard) om de notenpitten die eerder gesorteerd en verwijderd uit hun schelpen te malen.

De na het malen verkregen pasta werd vervolgens op laag vuur in een koperen ketel verwarmd. Na het koken werd hij onder een vijf meter lange pers gedrukt, met een cabestanschroef en een balk met een druk van ongeveer 30 ton. Deze pers, waarschijnlijk vlakbij gelegen (misschien in Pavent), mocht ongeveer 20 kg kernels per pers verwerken. De molen, geclassificeerd als Monument Historique in 1990, illustreert de ambachtelijke olieproductietechnieken die in de 19e eeuw nog in gebruik waren.

De site is nu eigendom van de gemeente Saint-Antonin-Noble-Val in Tarn-et-Garonne (regio Occitanie). Hoewel het exacte adres is gedocumenteerd (plaats du Bessarel of 4 Rue du Timple), wordt de nauwkeurigheid van de geografische locatie als slecht beschouwd (noot 5/10). De molen getuigt van het economische belang van de notenteelt in deze regio, waar olieverwerking een belangrijke activiteit was voor de lokale bevolking.

De structuur combineert dus twee verschillende tijdperken: een 15e eeuwse woning, symbool van de late middeleeuwse architectuur, en 19e eeuwse industriële apparatuur, die de evolutie van landbouwtechnieken weerspiegelt. De classificatie in 1990 onderstreept zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn structuur als voor zijn mechanisme, een zeldzaam voorbeeld van de traditionele oliemolen in Frankrijk.

Externe links