Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De molen van de abdij van Saint-Guilhem-le-Désert, genoemd in een handvest van de cartular van Gellone vóór 1099, werd oorspronkelijk gereduceerd tot een feodale toren van trapezium plan. Deze bijna rechthoekige kerker, met vijf verdiepingen (molenkamer, zolder, wachtkamer, dovecote), diende ook als toevluchtsoord in geval van overstroming of aanval. De slijpwielen, bediend door een omgeleide stroom, waren gelegen op de begane grond, terwijl een smalle slang verbonden de gewelfde vloeren, toegankelijk door ladders.

In het 3e kwart van de 12e eeuw werd de bloemmolen, afhankelijk van de abdij, gebouwd en bleef actief tot de 19e eeuw. De toren, verstoken van zijn oorspronkelijke mâchicoulis weggehaald door overstromingen, werd vervolgens aangevuld door een lagere ruimte met extra slijpwielen. De aangrenzende gebouwen, toegevoegd in de 18e eeuw, omgeven deze middeleeuwse structuur genoemd als een historisch monument sinds 1926. Vandaag behoort de site tot een vereniging.

De molen illustreert de vindingrijkheid van de middeleeuwse kloosterhydraulische systemen, waarbij gebruiksfunctie (maalproductie) en verdediging (tour-refuge) worden gecombineerd. De architectuur weerspiegelt de opeenvolgende aanpassingen, van de fundering verbonden aan de abdij tot het uitgebreide gebruik ervan, die het economische belang van molens in de Occitaanse plattelandsgemeenschappen weerspiegelen. De bewaard gebleven resten, zoals de dubbele molensteen, herinneren zich de ambachtelijke technieken uit het verleden.

Externe links