Bouw van de Pasteurschool 1883 (≈ 1883)
Opening van de school, pionier met binnen sanitair.
1930-1960
Periode vertegenwoordigd door de collecties
Periode vertegenwoordigd door de collecties 1930-1960 (≈ 1945)
Focus op school methoden en objecten.
1952
Vervaardiging van telecinema
Vervaardiging van telecinema 1952 (≈ 1952)
Blootgesteld ambachtelijk object, symbool van lokale innovatie.
1979
Sluiting van de Pasteur School
Sluiting van de Pasteur School 1979 (≈ 1979)
Laatst teruggekomen voordat je in een museum veranderde.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Étienne Notardonato - Laatste directeur van de Pasteur School (1972-1979)
Museum initiator na sluitingstijd.
Oorsprong en geschiedenis
Het Musée de l'École de Villeneuve-d'Ascq is gevestigd in de voormalige Pasteur school, gebouwd in 1883 in de wijk Sart-Babylone. Dit gebouw, een pionier in de Roubaisiaanse agglomeratie vanwege zijn sanitaire voorzieningen in de 20e eeuw, werd in 1979 gesloten. Zijn laatste directeur, de heer Étienne Notardonato (van 1972 tot 1979), veranderde een klas in een museum om de lokale onderwijsgeschiedenis te behouden.
De collecties van het museum dompelen bezoekers van 1930 tot 1960 in de schoolsfeer. Hier ontdekken we de onderwerpen die worden onderwezen (moreel, calculus, aardrijkskunde, enz.), evenals emblematische objecten zoals houten banken, inkschrijvers, een schoolbord of een piano uit de jaren dertig. Een handgemaakte telecinema uit 1952, geproduceerd door een lokale inwoner, getuigt ook van de educatieve innovatie van de periode.
De Pasteur school belichaamde de technische en sociale ontwikkelingen van zijn tijd, zoals verbeterde hygiëne met zijn binnen sanitaire voorzieningen, een zeldzaamheid voor scholen in de regio in de eerste helft van de 20e eeuw. Het museum bestendigt vandaag de dag dit collectieve geheugen en benadrukt het dagelijks leven van studenten en docenten door decennia gekenmerkt door strenge onderwijsmethoden en vaak rudimentair materiaal.
Het museumproject is gebaseerd op het persoonlijke initiatief van de heer Notardonato, dat het erfgoed van deze emblematische school wilde behouden. Het museum maakt dus deel uit van een proces van behoud van het lokale educatieve erfgoed, dat een concreet getuigenis geeft van de schoolpraktijken uit het verleden, tussen traditie en opkomende moderniteit.