Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Musée des Augustins de Toulouse werd opgericht in de Franse Revolutie. Hij werd opgericht bij decreet van 23 december 1793 en ingehuldigd op 27 augustus 1795. Dit klooster, opgericht in 1310 onder toestemming van paus Clement V, was een belangrijke religieuze plek tot de ontmanteling. De eerste collecties, uit de revolutionaire aanvallen en werken van de Koninklijke Academie van Toulouse, maakten het een "Musée du Midi de la République," een van de eerste openbare musea in Frankrijk, geopend kort na het Louvre.

Aan het begin van de 19e eeuw profiteerde het museum van de zendingen van de staat onder het decreet Chaptal (1801), dat in beslag genomen werken verspreidde in de veroverde gebieden tussen vijftien Franse steden. Toulouse ontving meer dan 600 schilderijen tussen 1802 en 1811, waaronder grote werken van Perugin, Rubens en Guido Reni. In 1808 bevestigde Napoleon de definitieve overdracht van het klooster naar de stad voor museumgebruik. De architect Jacques-Pascal Virebent veranderde de kerk in een "tempel van de kunst" in de jaren 1820-1830, voordat Urbain Vitry de arrangementen in 1831 voltooide. Het museum werd verrijkt met geschenken en legaten, zoals die van dr. Louis La Caze in 1869.

De tweede helft van de 19e eeuw markeerde een keerpunt met de renovatie toevertrouwd aan Eugène Viollet-le-Duc uit 1873. De laatste ontwierp een monumentale trap en herstructureerde het gebouw, terwijl de School of Fine Arts in 1895 vertrok. In de 20e eeuw gaven grote restauraties (1950-1980) de kerk haar oorspronkelijke gotische uitstraling, met een uniek schip en een ster gewelfd bed. Het museum, gesloten voor werk sinds 2019, zal naar verwachting geleidelijk heropenen vanaf december 2025 na een volledige modernisering (toegankelijkheid, scenografie, restauratie van kloosters).

De collecties van het museum zijn uitzonderlijk, met meer dan 4.000 stukken over schilderijen en beelden van de twaalfde tot de twintigste eeuw. De romaanse sectie, uit de Basiliek Saint-Sernin en de Dauride, behoort tot de rijkste ter wereld vanwege zijn hoofdsteden en sculpturen. De Franse (Rigaud, Vigée Le Brun, Toulouse-Lautrec), Italiaanse (Perugin, Guerchin) en Noordse (Van Dyck, Rubens) scholen zijn op grote schaal vertegenwoordigd. Het gotische beeld, inclusief de werken van de kapel van Rieux en het standbeeld van Notre-Dame de Grasse, illustreert de zuidelijke artistieke evolutie.

De museumtuin, herschapen in 1995, is geïnspireerd op middeleeuwse kloosterplannen met vier speciale ruimtes: een recreatietuin, een Herbularius (medinale planten), een moestuin (Hortus) en een boomgaard (Arboretum). Deze percelen, georganiseerd volgens het model van de Abdij van Saint-Gall, cultiveren 112 plantensoorten nuttig voor monniken. Het klooster, gerestaureerd in de 21e eeuw, herbergt zuilen en hoofdsteden van de 12e eeuw, terwijl recente archeologische opgravingen het mogelijk hebben gemaakt om de geschiedenis van de site beter te begrijpen.

Het Augustijnse Museum speelt ook een rol bij de teruggave van werken die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn gestenigd. Zeven tafels die als MNR worden geclassificeerd (National Museums Recovery) worden daar bewaard in afwachting van restitutie, zoals The Hunt of Giovanni di Francesco. In 2005 werd het Grand Canal in Venetië van Francesco Guardi teruggegeven aan de erfgenamen van Anna Jaffé, een slachtoffer van plundering tijdens het regime van Vichy. Deze benaderingen maken deel uit van een actief beleid van behoud en overdracht van artistiek erfgoed.

Externe links