Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het oude Nîmes Museum bezet het voormalige bisschoppelijk paleis van Nîmes, herbouwd vanaf 1682 na de vernietiging van het middeleeuwse gebouw tijdens de godsdienstoorlogen. Het eerste project, uitgevoerd in het kader van het episcopaat van Jean-Jacques Séguier de La Verrière (1671 De werken, onderbroken bij gebrek aan geld, werden pas in 1757 hervat onder Charles-Prudent de Becdelièvre, met de toevoeging van een grote trap en de indeling van de appartementen door Pierre Dardailhon.

Het paleis, onvoltooid in de 18e eeuw, onderging aanpassingen in de 19e eeuw (glas ramen ter vervanging van timmerwerk, interieurversieringen) en in 1910 (verwijdering van de verbinding met de kapel om rue Mathieu-Lacroix te creëren). Gerangeerd Historisch Monument in 1986, het is de thuisbasis van het museum opgericht door de geleerde Henry Bauquier sinds 1920. Zijn collecties markeren het post-middeleeuwse leven, waaronder de textielindustrie (Serge de Nîmes, denim) en de burgerlijke salons van de 18e tot 19e eeuw.

De architectuur van het paleis weerspiegelt een stilistische hybridisatie: gesneden front-body gevels geïnspireerd door Parijse hotels, een hof van eer omlijst door vleugels (inclusief een nep naar het westen), en gemeenschappelijk georganiseerd rond de tuin. De originele schilderijen van het kantoor van de bisschop (1683 Het museum, beheerd door de stad, biedt ook tijdelijke tentoonstellingen over het lokale erfgoed.

De oprichting van het museum in 1920 maakt deel uit van een beweging om regionale identiteiten te versterken, die wordt gedragen door figuren als Henry Bauquier. De opeenvolgende conservatieven (Victor Lassalle, Christiane Lassalle, Martine Nougarede) hebben de collecties verrijkt, terwijl catalogi van tentoonstellingen (Nîmes et le shawle, Rouge, bleu, blanc) het ambachtelijke anker van de stad markeren. Het gebouw, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een symbool van stedelijke veerkracht na religieuze conflicten.

Externe links