Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Grévin Museum vindt zijn wortels in een oude traditie van wassen vertegenwoordiging van koninklijke en historische persoonlijkheden. Vanaf de 17e eeuw creëerden kunstenaars als Antoine Benoist was begrafenismaskers, die de "waskasten" populair maakten. In de 18e eeuw toonde Philippe Curtius, bijgestaan door Marie Tussaud, koninklijke figuren aan het Palais-Royal. Na de Revolutie emigreerde Tussaud naar Londen en stichtte zijn beroemde museum in 1835, inspirerend verschillende tijdelijke Parijse pogingen in de 19e eeuw, zoals het Hartkoff Museum (1865) of het Jules Talrich Frans Museum (1867), zonder blijvend succes.

Het Grévin Museum werd in 1881 opgericht op initiatief van Arthur Meyer, redacteur van de krant Le Gaulois, die een gezicht wilde geven aan de huidige figuren, op een moment dat de fotografie zeldzaam bleef in de pers. Hij werkte samen met beeldhouwer Alfred Grévin, al cartoonist voor zijn krant, om waxbeelden te maken. Het museum opende op 5 juni 1882 en was meteen succesvol. In 1883, Gabriel Thomas, financier aan de oorsprong van de Eiffeltoren, hervat het project, het structureren van de ontwikkeling tot 1999. Het museum verrijkte zich snel met barokke decors, een theater (1884) en het Palais des Mirages (1908) en integreerde innovaties zoals de lichte pantomimes van Émile Reynaud in 1892.

Het museum evolueert met zijn tijd, die toeneemt van 200 tot meer dan 2.000 figuren gecreëerd sinds 1882, vernieuwd volgens de huidige gebeurtenissen. Historische scènes (Franse Revolutie, Napoleon) ontmoetten moderne beroemdheden, terwijl tussen de jaren 1970 en 2010 vestigingen werden gecreëerd in Frankrijk (Lourdes, Mont-Saint-Michel) en in het buitenland (Montréal, Praag, Seoul). In 2001 werd de Académie Grévin, voorgezeten door Stéphane Bern, opgericht om de nieuwe persoonlijkheden te selecteren die tentoongesteld werden. Het museum, altijd privé, blijft een emblematische plek voor Parijse vermaak, het combineren van kunst, geschiedenis en technologie.

Het Grévin Theater, ingeschreven als historisch monument in 1964, herbergt een podiumgordijn geschilderd door Jules Chéret en een opperreliëf van Antoine Bourdelle. Het museum, gelegen op 10 Boulevard Montmartre, trekt jaarlijks honderdduizenden bezoekers. Zijn werkplaats, waar beelden (34 kg was en 22 liter schilderij per figuur) worden gemaakt, bestendigt ambachtelijke knowhow met beeldhouwers, schilders en kostuums. Enkele historische figuren, zoals de dood van Marat (1889), zijn al meer dan een eeuw te zien.

Het museum zwermde ook door middel van kortstondige projecten, zoals een schip dat de grachten van Noord-Frankrijk doorkruist (in 1958) of bijlagen bij het Forum des Halles (1981/1996). Ondanks de sluitingen (Praag in 2018, Montreal in 2021) gaat het merk Grévin verder, met recente openingen zoals Chaplins World in Zwitserland (2016). De verwijderde beelden, zoals die van Georges Marchais of Valéry Giscard van Estaing, worden bewaard in een magazijn, getuige van de evolutie van beroemdheden en collectieve herinneringen.

Externe links