Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het natuurhistorisch museum van Aix-en-Provence werd opgericht in 1838 dankzij de aankoop van Madeleine Carle's vogelcollectie, weduwe van een Aixese apotheker, en de donatie van de wetenschappelijke collecties van de eerste curator, geoloog Henri Coquand. Oorspronkelijk gehuisvest in twee zalen van het stadhuis, ontving hij donaties van lokale natuurkundigen zoals Hippolyte de Fonscolombe en Gaston de Saporta's vader. De officiële opening, aangekondigd in 1839 door het Aix Memorial, markeerde het begin van een instelling gewijd aan de natuurwetenschappen, hoewel haar activiteit daalde na het vertrek van Coquand in 1843.

In 1892 onderging het museum een opleving dankzij de grote donaties van Louise Rostan d'Abancourt (fossielen, mineralen, prehistorische voorwerpen) en Dr Philippe Aude. Deze bijdragen maakten zijn transfer in 1895 mogelijk naar een kamer van het Museum of Paintings, vervolgens in 1905 in een toegewijd gebouw boulevard du Roi-René, ingehuldigd voor 5.000 bezoekers. De Eerste Wereldoorlog leidde tot de tijdelijke sluiting, gevolgd door een heropening in 1921. In 1936 vorderde het leger het pand en dwong een overhaaste en ongeorganiseerde beweging, waarbij een deel van de collecties verloren ging, met name na de brand van de Dombre school in 1944.

De renaissance van het museum na 1945 werd uitgevoerd door Raymond Dughi, een vrijwillige curator, die zijn installatie in 1953 begeleidde in het Boyer-d'Eguilles hotel, een 17e eeuws historisch monument. Lokale paleontologische ontdekkingen, zoals dinosauruseieren in de Heilige Overwinning (1950), versterkten zijn reputatie. Ondanks beperkte ruimtes ontwikkelde het museum externe reserves in 2001 en begon met het verplaatsen van projecten, met name naar Parc Saint-Mitre (gepland voor 2019-2020). Sinds 2014 blijven de voor het publiek gesloten collecties toegankelijk voor educatieve activiteiten.

De museumcollecties bestrijken zes belangrijke gebieden: paleontologie (70.000 exemplaren, waaronder dinosaurussen zoals Rhabdodon en Arcovenator), plantkunde (30.000 monsters van herbariums, waaronder nomenclatuurtypes), zoölogie (546 zoogdieren, 1.970 vogels), mineralogie (13,360 monsters), prehistorie (lithische instrumenten van Noord-Afrika), en etnologie (recente objecten in beslag genomen door de douane). De verzameling frenologie, waaronder craniale casts van historische figuren zoals Napoleon I of Champollion, getuigt ook van zijn eclectisme.

Wetenschappelijk onderzoek heeft een sleutelrol gespeeld in de recente geschiedenis van het museum. Sinds de jaren negentig hebben zijn teams paleontologische opgravingen uitgevoerd in de Provence, waarbij hij unieke exemplaren ontdekte, zoals de Mistralestes arcensis (Krijt zoogdier) of dinosaurusnesten. In de plantkunde digitaliseerde het museum zijn graslanden en nam deel aan regionale inventarissen (E-RecolNat programma). Ondanks de peripeties (sluitingen, branden, bewegingen), blijft hij een belangrijke speler in het behoud van Provençaals natuurlijk erfgoed, met 473.700 monsters bewaard.

Externe links