Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Moulin des Loges is een getijdenmolen gelegen in Saint-Just-Luzac, Charente-Maritime, in de moerassen van de Seudre. Gebouwd tussen de 12e en 15e eeuw, is het een van de laatste molens van dit type in Europa die nog steeds werken. Het is eigendom van het Conservatoire du Littoral en wordt beheerd door het VVV-kantoor van het eiland Oléron en het Marennes-bekken. Het mechanisme, gereconstitueerde in hout zoals in de 12e eeuw, maakt het mogelijk om bloem te produceren bij elk dalend tij.

Dankzij de getijdekracht gebruikt deze molen een systeem van kleppen en niet-terugkeerdeuren om een ruimbekken te vullen. Bij laagwater werkt het vrijgegeven water een wiel dat slijpwielen door tandwielen drijft. Dit proces, dat regelmatig is dankzij de getijdencycli om de 6 uur, hangt echter af van hun intensiteit. Voor 1861 had de molen slechts één paar houten slijpwielen, die 100 kg tarwe per uur konden malen.

De geschiedenis van de Moulin des Loges is nauw verbonden met die van zout- en kwelders in de regio. Benedictijner monniken, aangetrokken door de "witgouden" handel, richtte deze molen op om lokale activiteiten te ondersteunen. In 1861 gekocht door de gebroeders Bottom, werd het gemoderniseerd met drie paar extra slijpwielen en ijzerstukken. In het begin van de twintigste eeuw werd het in de jaren 80 van de vorige eeuw gerestaureerd.

Vandaag de dag bevindt de molen zich in een beschermd gebied, rijk aan biodiversiteit: vogels (bussen, ooievaars), batraciërs, reptielen en een typische flora van moerassen (salicorn, venkel). Het blijft meel produceren, getuige van een behouden industrieel en natuurlijk erfgoed.

Externe links