Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Oeltor ("Oil Gate") is een historisch monument in de Bovenrijn van Turkheim. Gebouwd in het 1e kwart van de 14e eeuw, was het een integraal onderdeel van het verdedigingssysteem van de stad, opgericht vanaf 1315 nadat Turkheim kreeg keizerlijke status in 1312 door keizer Hendrik VII. Deze kamer, in gebruik genomen door drie deuren en acht torens, beschermde een stad die toen een invloedrijk lid was van de Elzas Decapole, een alliantie van tien Vrije Rijksteden gecreëerd om hun verdediging en politieke autonomie te bundelen.

De Oeltor Gate was een van de drie hoofdingangen van Turckheim, met de Munster Gate (west) en de Franse Poort (zuid). Zijn naam verwijst waarschijnlijk naar zijn rol bij het beheersen van de handel, vooral in levensmiddelen zoals olie. De classificatie van het gebouw als historisch monument in 1931 weerspiegelt het erfgoed belang. De Oeltor is tegenwoordig eigendom van de gemeente en illustreert het middeleeuwse erfgoed van de Elzas en de geschiedenis van het Heilige Roomse Rijk.

Turckheim, genoemd in 896, werd een strategische stad dankzij zijn behuizing, versterkt door halfronde torens in het oosten en rechthoekig in het noorden. De Décapole, waaraan ze in 1354 deelnam, bood haar collectieve bescherming tot het einde van de zeventiende eeuw. De Oeltor, met zijn zusterdeuren, belichaamde aldus zowel een militaire functie als een symbool van stedelijke autonomie in een regio die vaak wordt betwist tussen koninkrijken en rijken.

Externe links