Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Latijnse Paradis ontstond in 1802, toen Napoleon Bonaparte het Latin Theatre bouwde op de Rue des Fossés-Saint-Victor, ingehuldigd in 1803. Deze plek werd al snel een cultureel kruispunt waar kunstenaars, schrijvers zoals Balzac of Dumas, en politieke figuren samenkwamen. De ruïnes, verwoest door een brand in 1870 tijdens het beleg van Parijs door de Pruisen, bleven 17 jaar voor de wederopbouw zichtbaar.

In 1887 herbouwde Gustave Eiffel het theater voor de Universal Exhibition uit 1889. De zaal, die in januari 1889 werd ingehuldigd, innoveert door acrobaten en verschillende nummers te integreren en de fundamenten van de Franse muziekzaal te leggen. Ondanks zijn eerste succes sloot het cabaret in 1894 en overleefde het slechts door zijn brouwerij tot 1903, waarna het een magazijn en later een fabriek in de 20e eeuw werd.

In 1973 herontdekt de promotor Jean Kriegel de ruimte tijdens de werken en besloot deze te herstellen volgens de plannen van Eiffel. Opnieuw geopend in 1977 met het tijdschrift Paris Paradis, herwint het cabaret zijn prestige. Sindsdien heeft het diner-spectacles aangeboden, tijdschriften zoals L Gekocht in 2018 door Walter Butler, het blijft een symbool van Parijse nachten, het combineren van erfgoed en moderniteit.

Het Latijnse Paradijs wordt ook gekenmerkt door verschillende feiten, zoals de ontmoeting van criminelen Thierry Paulin en Jean-Thierry Mathurin in de jaren 1980. Zijn geschiedenis weerspiegelt de culturele evoluties van Parijs, van klassiek theater tot muziekzaal, door perioden van verlating en renaissance.

Externe links