Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vuurtoren van Calais werd gebouwd in 1848 volgens de plannen van ingenieur Léonce Reynaud, ter vervanging van de 13e eeuwse Guet toren, die ooit diende als een mijlpaal voor zeilers dankzij een brand aangestoken op de top. Deze vuurtoren, gelegen in de buurt van het centrum van Calais, is een bijzonder kenmerk onder Franse vuurtorens, vaak geïsoleerd van stedelijke gebieden. Het werd geëlektrificeerd in 1883 en geautomatiseerd in 1987, wat de technologische evolutie van maritieme tekens markeerde.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog leed de vuurtoren aanzienlijke schade, waaronder de vernietiging van de lantaarnzaal. Na de restauratie werd het op 19 april 2011 geclassificeerd als historische monumenten. Tegenwoordig wordt het gekenmerkt door zijn achthoekige toren in geslepen stenen en witte geëmailleerde stenen, met een lantaarn in zwart geschilderd. De toegang is via 271 stappen, en het wordt onderhouden door de technici van de vuurtorens en bakens.

De vuurtoren van Calais illustreert de architecturale integratie van een maritiem gebouw in een stedelijk weefsel, terwijl het een historische rol speelt in de veiligheid van navigators. De nationale archieven behouden 40 plannen van de vuurtoren, daterend uit 1829 tot 1947, die de technische en architectonische evolutie weerspiegelen. Zijn ranking in 2011 benadrukt zijn erfgoed waarde, zowel voor zijn geschiedenis als voor zijn unieke ontwerp.

Externe links