Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vier vuurtoren, ook wel bekend als de "Four d'Argenton Lighthouse," werd gebouwd tussen 1869 en 1874 op een 25 m-diameter granietput van het schiereiland St. Lawrence (Porspoder, Finistère). Deze vuurtoren op zee, ontworpen om de zee te vangen, markeert de scheiding tussen het Kanaal en de Atlantische Oceaan. De bouw, onder toezicht van de ingenieurs Planchat, Léonce Reynaud en Victor Fenoux, werd gekenmerkt door extreme omstandigheden: overstromingen, moeilijke toegang, en een fatale scheepsramp in 1870 (drie slachtoffers). De toren, 28 meter hoog, rust op een betonnen en graniet basis, met een innovatieve vorm voor het tijdperk, ten gunste van stabiliteit door massa. Binnen, vijf verdiepingen huis functionele ruimtes (tank, keuken, slaapkamers, technische ruimte), verbonden door een spiraalvormige trap. De lantaarn, altijd uitgerust met zijn oliedampoptiek, is een zeldzame getuigenis van 19e eeuwse technologie.

De vuurtoren trad in dienst op 15 maart 1874, na vijf jaar bouw onderbroken door winterstormen. Zijn verhaal wordt beïnvloed door tragische ongelukken: in 1899, bliksem sloeg hem; In 1913 stierf een bewaker onder invloed van gasoliedampen. In 1978 verdronken twee matrozen tijdens het tanken. Geautomatiseerd in 1993, echter, behoudt het zijn historische systeem, waaronder een olie dampoptiek en een aerogenator geïnstalleerd in 2005 om de generatoren te voltooien. Op 20 april 2017 werd een historisch monument gearrangeerd, de Vier Vuurtoren staat bekend om zijn spectaculaire golven, gevangen door fotografen als Philip Plisson, en zijn rol in de navigatie tussen Leon's land en de Abers.

Architectureel onderscheidt de Vier Vuurtoren zich door zijn granieten structuur en zijn basis dienen als een toevluchtsoord bij mooi weer. Een tweeling van de Black Stone Lighthouse, het illustreert een belangrijke technische ontwikkeling: het verlaten van de "trumpet" vorm ten gunste van een enorme toren zorgen voor stabiliteit. De plannen van het Nationaal Archief (1870 Benjamin Girard, in 1889, benadrukte zijn karakteristieke witte licht (vast 30 seconden, dan acht barsten) en zijn rol als geografische oriëntatiepunt. Vandaag de dag, hoewel de misthoorn is uitgeschakeld, blijft de vuurtoren een symbool van het maritieme erfgoed van Breton, beheerd door de interregionale richting van de Noord-Atlantische-West-Manche Zee.

Externe links