Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vuurtoren van Grand Rouveau werd gebouwd tussen 1861 en 1863 op het eiland Grand Rouveau, in de Embiez archipel, in de gemeente Six-Fours-les-Plages (Var). Ontworpen door de ingenieur Léonce Reynaud, bestaat het uit een centrale toren van 13,20 meter omlijst met twee vleugels waarin de wachthuizen zijn ondergebracht. De gebruikte materialen omvatten Cassis steen voor de basis en hoekkettingen, evenals hoofd van de Pride voor de rest van de structuur. Een rijbaan en een schistwinkel completeren het geheel, deze laatste wordt gerenoveerd door het Conservatoire du Littoral.

De vuurtoren, met een totale kosten van 104.900 frank (inclusief optiek), werd aanvankelijk uitgerust met een roterende optiek met een kwiktank, vervangen in 1904 door een vaste lens van 50 cm. Geëlektrificeerd en geautomatiseerd in 1976, is het sinds die datum niet meer bewaakt. Het witte licht, met twee occultaties om de zes seconden, geeft de verankering van de Brusc en de ingang naar de havens van Bandol. Sinds 19 september 2012 is hij lid van de Historische Monumenten.

De architectuur van de vuurtoren weerspiegelt de 19e eeuwse normen voor maritieme constructies: een rechthoekig gebouw met een semi-outbuilding vierkante toren, typisch voor Léonce Reynaud's prestaties. De lantaarn, standaardtype met drie glasniveaus en vaste optiek illustreren de technische ontwikkelingen van de tijd. Hoewel niet te bezoeken, blijft de site een getuigenis van Provençaalse kusttechniek en de aanpassing ervan aan de behoeften van de mediterrane scheepvaart.

Externe links