Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Cailhau poort, gebouwd tussen 1493 en 1496 in Bordeaux, verving een 14e-eeuwse middeleeuwse poort. Het diende zowel als verdedigingsdeur als een triomfboog, ter nagedachtenis aan Karel VIII's overwinning bij de Slag bij Fornoue (1495). In 1880 werd de koninklijke ingang van het paleis van Umbrië, de zetel van het parlement van Bordeaux, gesymboliseerd.

Gelegen tussen de Puegue en Devèze rivieren, de poort markeerde de belangrijkste toegang vanaf de haven, voordat het bestaan van moderne dokken. Zijn naam, Calhau (caillou in gascon), komt van de aangrenzende verharde kade, verbonden met de burgerlijke familie van Cailhau, invloedrijk in de 13e De zachte helling naar de Garonne stond het aanmeren van lichte boten toe, die de havenactiviteit van de tijd weerspiegelen.

Architectuur combineert de deur defensieve elementen (mâchicoulis, moordenaars, eggen) en decoratieve elementen (toerellen, flamboyant dais). Het werd herbouwd in de 18e eeuw (uitbreiding van de baai door Charles Dardan) en gerestaureerd tussen 1880 en 1890 door Charles Durand. In 1906 herbergde het Museum van Old Bordeaux, opgericht door de Archeologische Vereniging, voordat het werd toevertrouwd aan de stad in 1970.

De decoraties omvatten symbolische sculpturen: twee engelen dragen een koninklijke badge aan de kant van de stad, en beelden van Karel VIII, Kardinaal D'Espinay en Sint Johannes de Doper aan de rivier kant. Chimera en verontrustende personages sieren de hoeken, typisch voor middeleeuwse verbeelding. De gebruikte kalksteen, waarschijnlijk van Bourg of Roque-de-Thau, bereikt 35 meter hoog met zijn daken.

In 1883 werd de Cailhau poort gerestaureerd (1960, 2010) en blijft een symbool van Bordeaux erfgoed. De geschiedenis weerspiegelt de politieke overgangen (hertogdom Guyenne, Parlement) en stedelijke (havenontwikkeling), terwijl de alliantie tussen militaire functie en koninklijk prestige wordt belichaamd.

Externe links