Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De protestantse tempel van Barry-d'Islemade vond zijn oorsprong net na de Franse Revolutie, met een eerste aarden gebouw, nu uitgestorven. In 1803 werd de parochie gescheiden van de Consistory of Montauban, wat haar religieuze autonomie markeerde. Deze oorspronkelijke tempel, die in het midden van de 19e eeuw oud was, werd vervangen door een rode baksteenreconstructie uit 1857, onder leiding van architect Theodore Olivier. Het project, aanvankelijk geschat op 18.630 frank, wordt teruggebracht tot 12.630 frank na de ministeriële afwijzing voor extra kosten. Het werk, uitgevoerd door Boyé, werd voltooid in 1860, met financiële steun van de staat (in totaal 7.000 frank).

Het gebouw keurt een rond gecentreerd plan goed, zeldzaam in Protestantse architectuur, met een halfronde apse bed. De sobere, bakstenen en stenen gevel bevat een rechthoekige deur die door een raam in het midden van de hanger wordt opgeborgen, terwijl een inscriptie "Protestant Temple" de lintel siert. Oorspronkelijk werd een bijbelschoolkamer, later getransformeerd in een pastorie, aan het bed bevestigd. Interieur behoudt een houten standaard, elegant en typisch voor lokaal vakmanschap. In 1935 werd een bel toegevoegd dankzij een privé-donatie, als aanvulling op het huidige aspect van het monument.

De tempel staat vermeld voor historische monumenten op 20 mei 2015 vanwege zijn architectonische en erfgoed belang. De constructie weerspiegelt de financiële en administratieve uitdagingen van de protestantse gemeenschappen in de 19e eeuw en hun aanpassing aan culturele en educatieve behoeften. Het gebouw, dat eigendom is van de gemeente, blijft een symbool van de religieuze geschiedenis van Barry-d.

De plaats van de tempel wordt gecedeerd door Jean Lacaze in ruil voor materialen uit het oude gebouw, een illustratie van lokale economische praktijken. In de archieven wordt ook een protestantse begraafplaats genoemd die in 1881 werd gecreëerd toen de katholieke begraafplaats werd uitgebreid, waarbij de coëxistentie van culten in het gebied werd benadrukt. Tot slot ontwierp architect Théodore Olivier, auteur van de plannen, ook de uitbreiding van de protestantse school in 1863, waaruit blijkt dat hij duurzaam betrokken is bij het project.

Externe links