Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De wallen van Parthenay vormen een reeks middeleeuwse stadsfortificaties die tussen de 12e en 13e eeuw onder de impuls van de koningen van Engeland, waarvan de stad toen afhankelijk was. Hun strategische positie op een rotsachtige spoor met uitzicht op een Thouet loop, evenals hun positie op een secundaire weg naar Santiago de Compostela, maakte het een grote defensieve site. De wallen waren opgebouwd in drie niveaus: de stadswijk (3 km, ritmisch door ronde torens), de behuizing van de citadel (op een voorgebergte, toegankelijk door de deur van de klok), en het kasteel, de ultieme verdedigingslinie met zijn ronde torens.

In de 15e eeuw kreeg de stad verschillende zetels, met name in 1419 door Karel VII en in 1486 door Karel VIII. De vestingwerken, ontmanteld in 1487 na de inname van de stad, werden herbouwd van 1492 tot het eerste derde van de 16e eeuw. In de 19e eeuw werden een deel van de wallen (zuid en oost) en hun sloten vernietigd om stadsuitbreiding te vergemakkelijken, terwijl de noordelijke en westelijke delen, grenzend aan het rotsplateau, intact bleven. Vier poorten doorboord in de stadswijk: de Saint-Jacques Gate (gelijnd door twee elliptische torens en voorafgegaan door een versterkte brug), de Bourg-Belay Gate, de Marchioux Gate (tegenwoordig vernietigd) en de Sepulchre Gate (ook ontbreken).

De wallen van Parthenay genieten van meerdere beschermingen voor historische monumenten, met ranglijsten en inscripties gespreid tussen 1885 en 2003. Tot de beschermde elementen behoren de Porte Saint-Jacques (1885), de Porte de la Citadelle (1920), of de overblijfselen van de wallen van de lagere stad en de citadel (1992-2003). Deze vestingwerken illustreren de evolutie van middeleeuwse verdedigingstechnieken, gekenmerkt door opeenvolgende aanpassingen aan conflicten, vooral tijdens de godsdienstoorlogen, voordat ze hun militaire rol verliezen.

De citadel, zowel verbonden met het kasteel als met de buitenste omheining, geopend naar buiten alleen door de deur van de klok, een kasteel met twee torens van amandel piercing door bogen. Dit defensieve systeem werd gedeeltelijk gefinancierd door Jean sans Terre in 1214 en benadrukte het strategische belang van Parthenay in de conflicten tussen Plantagenets en Capetiens. Archeologische opgravingen geopenbaard blijft dateren uit de 11e eeuw in de volle sloten van de citadel, wat een verklaring vormt voor een oude bezetting van de site.

Tegenwoordig getuigen de gedeeltelijk bewaard gebleven muren van Parthenay van de turbulente geschiedenis van de stad, tussen Engelse overheersing, koninklijke belegering en stedelijke aanpassingen. Hun behoud maakt het mogelijk om middeleeuwse militaire architectuur te bestuderen, terwijl het aanbieden van een grote toeristische erfgoed in New Aquitaine. De Saint-Jacques poort, die nog staat, herinnert met name aan de verbinding van de stad met de compostellaanse bedevaarten, terwijl de resten van de citadel zijn rol als regionaal bolwerk oproepen.

Externe links