Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Michel-de-Nahuze is een in de 11e eeuw gestichte Benedictijnse priorij, gelegen op de hellingen van de Alarische berg, vlakbij Lagrasse (Aude). De ruïnes, geclassificeerd als een historisch monument in 1948, onthullen een drie-spannige schip en Lombard architectonische elementen. De site was een bedevaartsoord tot de jaren '40, waar de dorpelingen tijdens de droogtes de regen smeekten, volgens een mondelinge traditie die gebeden en koor in Occitans mixte.

Vanaf 902, Mons Anauza werd genoemd in teksten, terwijl de kerk werd bevestigd vanaf 1119. De priorij, afhankelijk van de abdij van Lagrasse van de 13e tot de 16e eeuw, was een niet-claustrale priorij. Zijn provoost woonde in de Ilhes, een versterkt huis aan de voet van de berg. Het heiligdom, nu ingestort, bestond uit een gewelfd koor in een wieg en een ongewelfd schip. Resten zoals een Lombardstrook en gedeeltelijke zijwanden blijven over.

De site trok een lokale cultus aan die gekoppeld was aan het weer, geïllustreerd door een legende waar de pelgrims zongen: "San Miquel dona nos d'aiga, barejada amb de vin" ("Saint Michel, geef ons water, gemengd met wijn"). Verlaten na de 16e eeuw, werd de priorij ingeschreven voor zijn opmerkelijke elementen: nave, Lombard decor, en een altaar steen in wit marmer. Er is geen spoor van de veronderstelde halfronde apsis.

De opgravingen en geschreven bronnen onderstrepen haar secundaire rol in het lokale monastieke netwerk. In tegenstelling tot de abdij van Lagrasse, was deze priorij geen permanente claustrale gemeenschap. De daling valt samen met de concentratie van middelen naar de belangrijkste religieuze centra van de regio, typisch voor de kerkelijke aanbevelingen van de late middeleeuwen.

Externe links