Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Peter van Caen, gelegen in het middeleeuwse dorp van de stad, wordt genoemd uit de 11e eeuw onder de naam Sancti Petri. Volgens de traditie werd het gesticht in de zevende eeuw door Saint Regnobert, bisschop van Bayeux, voordat het werd herbouwd in de twaalfde eeuw. Het historische belang ervan wordt bevestigd door zijn rol in openbare plechtigheden, zoals het Te Deum dat in 1593 werd gevierd voor de verzaking van Henri IV, waardoor een einde kwam aan religieuze oorlogen. Het gebouw, dat in 1793 tijdens de Revolutie werd gesloten, werd een Tempel van Reden voordat het in 1795 terugkeerde naar de katholieke aanbidding.

Het gebouw beslaat eeuwen en mengt gotische en renaissancestijlen. In de 14e eeuw werden het koor, de toren (1308) en de gevel versierd met een immense rozet opgericht, gevolgd door de gotische klokkentoren, bijgenaamd "de koning van de klokkentorens van Normandië" vanwege zijn regionale invloed. De 15e eeuw zag de toevoeging van het schip en de lage kant in een flamboyante stijl, terwijl de Renaissance apse (gestart in 1521) contrasteerde harmonieus met het geheel. De pijl, verwoest in 1944 door een geallieerde schelp, werd herbouwd in 1957 en bracht de klokkentoren tot 75 meter.

De kerk onderging grote restauraties in de 19e en 21e eeuw, vooral na de schade van de Tweede Wereldoorlog. In 1944 betekende de instorting van zijn pijl en het gedeeltelijke vuur van het dak een keerpunt in zijn geschiedenis. Recente campagnes (XXI eeuw) hebben betrekking op de noordelijke gevel, het bed, en de klokkentoren, waar drie historische klokken Anne (351 jaar oud), Paul en Peter (211) werden hervestigd in 2019. Een 18e-eeuwse meridiaan, herontdekt dat jaar, getuigt van haar rijke erfgoed.

Als historisch monument sinds 1840, illustreert Saint-Pierre de evolutie van de Normandische architectuur, van middeleeuwse oorsprong tot de Renaissance. Zijn orgel, in 1997 geïnstalleerd door Jean-François Dupont, vervangt een Cavaillé-Coll instrument dat in 1944 vernietigd werd. ==Geschiedenis==Voor de revolutie werd de parochie uitgebreid tot Bourg-le-Roi, Vaugueux en Île Saint-Jean. Vandaag de dag blijft de kerk een symbool van het Keniaanse erfgoed, waarbij geschiedenis, kunst en collectief geheugen worden gecombineerd.

Externe links