Bouw van het heiligdom 4e quart du Ier siècle (≈ 187)
Gallo-Romeinse periode, culturele integratie.
12 août 1988
Registratie van tekens
Registratie van tekens 12 août 1988 (≈ 1988)
Bescherming van kalksteenbasreliëven.
31 août 1990
Indeling van het heiligdom
Indeling van het heiligdom 31 août 1990 (≈ 1990)
Algemene bescherming (met uitzondering van reeds geregistreerde panelen).
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De vier kalksteenpanelen (Box F 62, 63): inscriptie bij bestelling van 12 augustus 1988; Sanctuary, met uitzondering van de vier kalksteenpanelen die zijn gegraveerd uit basreliëfs (Box F 62, 63): classificatie bij bestelling van 31 augustus 1990
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Ontbrekende bronnen over historische acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
Het Gallo-Romeinse heiligdom van Puy-Lautard, gelegen in de gemeente Saint-Pierre-Bellevue (Creuse), dateert uit het 4e kwart van de eerste eeuw, tijdens de Gallo-Romeinse periode. Deze site illustreert de integratie van lokale sekten in het Romeinse Rijk, met karakteristieke architectonische en sculpturale elementen, zoals de vier kalksteenpanelen versierd met basreliëven. Deze artefacten, beschermd sinds 1988, onderstrepen het artistieke en religieuze belang van de plaats.
Gerangschikt Historisch Monument bij decreet van 31 augustus 1990 (met uitzondering van reeds in 1988 geregistreerde tekens), het heiligdom behoort nu tot een gemeenschap van gemeenten. De locatie, aangeduid als "a priori bevredigend" (niveau 6/10), maakt het een toegankelijk overblijfsel voor de studie van Romanisering in Gallië. De beschikbare gegevens komen voornamelijk uit de Merimée database en het Monumentum, zonder details over het hedendaagse gebruik (bezoeken, evenementen).
In het Gallo-Romeinse tijdperk, werden heiligdommen zoals de Puy-Lautard gebruikt als plaatsen van syncretische aanbidding, mengen Keltische en Romeinse tradities. De regio Limousin, toen geïntegreerd in de Romeinse Aquitaine, zag deze ruimtes een centrale rol spelen in het gemeenschapsleven, tussen rituelen, uitwisselingen en bevestiging van lokale macht. Het ontbreken van site-specifieke geschreven bronnen, echter, beperkt de kennis van de gedetailleerde geschiedenis.
