Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château de Bois-Lamy dans la Creuse

Creuse

Château de Bois-Lamy

    3 Le Bois Lamy
    23220 Moutier-Malcard

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
2000
1484–1486
Prins Zizim's verblijf
XVe siècle
Bouw van het kasteel
Années 2000
Dakrenovatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Prince Zizim (Djem) - Ottomaanse prins Zoon van Mehmed II, hier vastgehouden (1484.
Antoine de Blanchefort - Eigenaar van het kasteel Broer van Guy, hoofd van Zizim.
Guy de Blanchefort - Ridder Ik leid de wacht van de prins.
Mehmed II - Sultan Ottoman Vader van Zizim, overwinnaar van Constantinopel.

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Bois-Lamy, ook wel Tour Zizim genoemd, ligt in Moutier-Malcard, in het departement Creuse (Nouvelle-Aquitaine). Dit monument is nu gereduceerd tot een ronde toren geïsoleerd in het hart van een moerasachtig bos, moeilijk toegankelijk en weinig gemeld. Hoewel privé-eigendom blijft behouden, met opmerkelijke renovaties zoals die van het dak sinds de jaren 2000. De middeleeuwse architectuur, gekenmerkt door een rechthoekige kerker en courtines die een waternetwerk organiseren, getuigt van zijn defensieve en residentiële rol.

De toren stamt uit Prins Zizim (Djem), zoon van de Ottomane Sultan Mehmed II, die er tussen 1484 en 1486 verbleef. Geconstrueerd aan de bewaker van Antoine de Blanchefort, de oudere broer van de ridder Guy de Blanchefort, genoot Zizim relatieve vrijheid, in staat om te jagen op lokale landen. Dit verblijf bevond zich in een complexe politieke context, voordat het werd overgebracht naar de Bourganeuf toren, speciaal gebouwd voor zijn detentie in de hoofdstad van de taal van Auvergne.

Architectureel onderscheidt de toren zich door zijn originele systeem ophaalbrug: een "pipe" geïntegreerd in de muur boven de deur liet de doorgang van een touw of ketting toe om de brug te bedienen. Het interieur leidt naar een unieke gewelfde kamer, met een open haard en kussens, typisch voor de seigneuriale ruimtes van het tijdperk. Dit vestige illustreert dus zowel de Frans-Ottomaanse diplomatieke geschiedenis als de late middeleeuwse bouwtechnieken.

Externe links