Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Vuurtoren van Gatteville, gelegen op het punt van Barfleur op de stad Gatteville-le-Phare (Manche, Normandië), werd gebouwd om een gevreesd maritiem gebied te beveiligen, gekenmerkt door sterke stromingen en talrijke scheepswrakken, waaronder de beroemde Blanche-Nef. Vauban had al in 1633-1707 de noodzaak benadrukt van een vuurtoren op deze locatie, waarbij de capes van Barfleur en Den Haag werden aangemerkt als "de verschrikking van zeevarenden" vanwege de schepen die elk jaar verloren gingen.

In 1774 gaf de Kamer van Koophandel van Rouen de ondernemer Jacques-Martin Maurice de bouw van een eerste 25 meter lange granieten vuurtoren, verlicht in 1775 met een hout- en kolenbrand. Dit inefficiënte systeem werd in 1780 vervangen door 16 olielampen in een glazen lantaarn. In 1825 ontwierp de ingenieur Charles-Félix Morice de la Rue een nieuwe vuurtoren van 74,85 meter, voltooid in 1835. Deze granieten reus, tweede hoogste in Frankrijk, werd geëlektrificeerd in 1893 en geautomatiseerd in 1984.

De voormalige vuurtoren werd in 1860 omgetoverd tot een semafore. Beide gebouwen, beschermd tegen historische monumenten sinds 2009, symboliseren de evolutie van maritieme verlichtingstechnieken en de aanpassing van de infrastructuur aan de veiligheidsbehoeften. De site, toegankelijk voor het publiek, trekt 35.000 tot 39.000 bezoekers per jaar, sluiten alleen door hevige wind of storm.

De vuurtoren van Gatteville onderscheidt zich door zijn 365 treden, die de dagen van het jaar oproepen, en zijn 52 ramen, zoals de weken. De dubbele optiek, met een bereik van 29 mijl, en de kwiktank (1903) illustreren de technische innovaties van het tijdperk. De semafore, die nog steeds actief is, heeft negen waakhonden in dienst die continue bewaking bieden, waardoor een missie van meer dan twee eeuwen wordt voortgezet.

Cultureel werd de vuurtoren gebruikt als decor voor Jean-Jacques Beineix' film Diva (1980). Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de economische en strategische belangen van de Normandische maritieme, tussen de Rouennais handel, innovaties van de Ponts en Chaussées, en de herinnering aan scheepswrakken, zoals die van de Blanche-Nef in 1120, hoewel deze laatste niet in de bronnen is beschreven.

Externe links