Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De protestantse tempel van Carla-Bayle maakt deel uit van de woelige geschiedenis van het protestantisme in Ariège, een regio die gekenmerkt wordt door de godsdienstoorlogen en de intrekking van het edict van Nantes. Onder de Ancien Régime was de stad, toen Le Carla genoemd, een deel van het graafschap Foix, een protestants koninkrijk onder invloed van Jeanne d'Albret, koningin van Navarra, die het Calvinisme in 1561 geautoriseerde. Vanaf die datum vestigden de hervormers zich in naburige dorpen, waaronder Le Carla, waar de familie Bayle, met name Pastoor Jean Bayle, de vader van Pierre Bayle, een centrale rol speelde. De oorspronkelijke tempel, in beslag genomen na 1685, werd omgezet in een pastorie voordat ze verkocht werd als nationaal eigendom in 1791.

De Franse Revolutie herstelde de vrijheid van aanbidding, waardoor de Ariegische protestanten, 7000 rond Mas-d-Azil, hun gebedsplaatsen konden claimen. In 1819 eiste de plaatselijke consistorie dat de tempel zou worden teruggegeven, vervolgens in ruïnes, maar de kosten van restauratie dwongen de overheid om in te grijpen. Het huidige gebouw, gebouwd in 1884, maakt gebruik van een typische architectuur van de Hervormde Tempels: twee dubbele-gallery vloeren en een centrale gesneden houten preekstoel. Het is een symbool van veerkracht, het werd in 1992 genoemd als historisch monument en vandaag de dag zijn er naast de kantoren culturele activiteiten.

De tempel is onlosmakelijk verbonden met de nagedachtenis van Pierre Bayle (1647 Deze laatste, die voor zijn geloof in het Château Trompette gevangen werd gehouden, stierf in 1685, ter illustratie van de vervolgingen na de herroeping. Het mislukte beleg van Mas-d-Azil door koninklijke troepen in 1625, geleid door de Marshal van Themines, getuigt ook van het lokale protestantse verzet. Deze gebeurtenissen smeedden de hervormde identiteit van het grondgebied, nog steeds levend door dit erfgoed en gedenkplaats.

Externe links