Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Graslin Theater, gelegen op het Graslinplein in Nantes, werd gebouwd tussen 1785 en 1788 onder leiding van Jean-Joseph-Louis Graslin, algemeen directeur van de boerderijen van de koning. Dit project maakt deel uit van een enorme speculatieve vastgoedoperatie gericht op het creëren van een prestigieuze wijk, waaronder particuliere hotels, een beurs en een kerk. Graslin vertrouwt het ontwerp toe aan architect Mathurin Crucy, die zich laat inspireren door hedendaagse neoklassieke theaters zoals de Odeon in Parijs of het Grand Théâtre de Bordeaux. Het gebouw, in Italiaanse stijl met een afgeknotte ovale kamer en een peristijl met Korinthische zuilen, werd ingehuldigd op 23 maart 1788. De financiering ervan, aanvankelijk geschat op £ 26233, overtreft het budget veel meer dankzij de weelderige decors en complexe machines, waarvoor een koninklijke lening en donaties vereist zijn.

Op 24 augustus 1796 verwoestte een brand het theater tijdens een optreden van Zémire en Azor, die de koepel en een deel van het landschap verwoestte. Zeven mensen sterven tijdens de ramp. De reconstructie, opnieuw uitgevoerd door Crucy tussen 1811 en 1813, herstelt de ruimte tot hetzelfde niveau met behoud van de peristijl en zijwanden. Het theater opende opnieuw in 1813, met een gevel versierd met muzenbeelden gesneden door Dominique Molknecht tussen 1818 en 1825. In de 19e eeuw werd het een belangrijke plaats in het Franse culturele leven, het verwelkomen van gerenommeerde kunstenaars zoals Talma, Rachel of Franz Liszt, en het weerstaan van de concurrentie van Renaissance theater tot de vernietiging in 1912.

Graslin Theater omvat de eeuwen door zich aan te passen aan technische ontwikkelingen (elektriciteit, verwarming) en historische gevaren. Tijdens de Eerste Wereldoorlog, in 1918, organiseerde hij het eerste jazzconcert in Europa, gegeven door de Harlem Hellfighters. In 1941 heropende hij ondanks een eerste sluiting in 1940. De architectuur, gekenmerkt door een vestibule open op het plein en een kamer met gouden houtwerk, maakt het een model van het Italiaanse theater. In 1998 werd een historisch monument opgericht, het blijft vandaag de dag een symbool van de artistieke invloed van Nantes, beheerd door Angers-Nantes Opéra.

De geschiedenis van het theater is ook die van zijn decors en kunstenaars. De fresco's van het plafond, gemaakt door Hippolyte Berteaux in 1881, combineren mythologie en muzikale allegorieën. De toneelmachines, oorspronkelijk ontworpen door Parijse specialisten zoals Barton, weerspiegelen de technische ambitie van de tijd. Onder de opmerkelijke figuren zijn zangers zoals Gilbert Duprez, die zijn laatste optreden in 1849 gaf, of componisten zoals Jules Massenet, die in 1885 Manon regisseerde. De werving van kunstenaars, eenmaal onderworpen aan de stem van abonnees, evolueerde naar professionalisering in de 19e eeuw.

Het Graslin Theater maakt deel uit van een stedelijke context die gekenmerkt wordt door de verrijking van Noorse reders, met name door de slavenhandel. Deze financiering maakt ambitieuze projecten mogelijk zoals Feydeau Island of Graslin Square, ontworpen als een theater omgeving. De architectuur van Crucy, geïnspireerd door Palladio en Soufflot, breekt met oude modellen door de isolatie van het gebouw en geoptimaliseerde akoestiek te bevorderen. Materialen, zoals het graniet van Crac Ondanks de branden en oorlogen behoudt het theater originele elementen, zoals het keizerlijk wapen van de vestibule, zeldzame getuigenissen van die tijd.

Externe links