Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De toren van het Pechkruis, gelegen in Sarlat-la-Canéda, heeft een architectonische structuur dicht bij de lantaarn van de doden in dezelfde stad. Gebouwd voornamelijk in de 12e en 17e eeuw, onderscheidt het zich door zijn dak bestaande uit gesneden stenen gescheiden door prominente stubs. Oorspronkelijk had de top een conische vorm van suikerbrood kunnen aannemen, die nu is verdwenen. Het interieur onthult vierkante wandopeningen, te groot voor duiven, suggereert in plaats daarvan opslagniches. Een houten vloer verdeelde ooit de vloeren, terwijl de deuren en ramen, evenals de gedeeltelijke colonnade van de kroning, dateren uit de zeventiende eeuw.

Het exacte gebruik van de toren blijft besproken: traditie roept een hermitage op, maar de nabijheid van een begraafplaats en zijn typische vorm wijzen naar een functie van lantaarn van de doden, een middeleeuwse begrafenismonument bedoeld om zielen te leiden door licht. De 17e eeuwse veranderingen (deuren, ramen, colonnade) duiden op een latere hernadering, misschien gekoppeld aan een verandering van roeping. De toren is een historisch monument in 1961 en is vandaag de dag een privé-eigendom dat niet toegankelijk is voor het publiek.

De constructieve gelijkenissen met Sarlat's lantaarn van dood, zoals de assemblage van dakstenen versterken de hypothese van een begrafenisband. Echter, de afwezigheid van hedendaagse geschreven bronnen laat onzekerheid over de oorspronkelijke functie. De kleine wandkasten en de afwezigheid van sporen van huishoudelijke toebehoren (zoals een schoorsteen) schudden de kluizenaartheorie gedeeltelijk, hoewel de orale traditie het bestendigt.

Externe links