Eerste bouwperiode (bronmonument) IVe-IIIe siècle av. J.-C. (≈ 251 av. J.-C.)
De oudste hypothese genoemd.
Entre 14 av. J.-C. et 27 apr. J.-C.
Bouw op dat moment
Bouw op dat moment Entre 14 av. J.-C. et 27 apr. J.-C. (≈ 100 av. J.-C.)
Datering bevestigd door opgravingen (2000).
IVe-Ve siècle
Verlaten uit het theater
Verlaten uit het theater IVe-Ve siècle (≈ 550)
Stortplaats over de site.
Février 1943
Vernietiging van de oude haven
Vernietiging van de oude haven Février 1943 (≈ 1943)
Door de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog.
1945
Eerste ontdekking van de resten
Eerste ontdekking van de resten 1945 (≈ 1945)
Post-destructie onderzoeken van de buurt.
3 novembre 1966
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 3 novembre 1966 (≈ 1966)
Bescherming van overblijfselen (ministerieel besluit).
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Remnants (zaak E 40): bij beschikking van 3 november 1966
Kerncijfers
Vitruve - Romeinse architect en theoreticus
Auteur van aanbevelingen over theateroriëntatie.
Oorsprong en geschiedenis
Het oude theater van Marseille, gelegen in het district van het stadhuis, is een gebouw van voorstellingen gebouwd in de Augustijnse periode (tussen 14 v.Chr. en 27 n.Chr.), hoewel sommige bronnen oproepen een oudere oorsprong (IV-III v.Chr.). Zijn overblijfselen, zeer gedeeltelijk, worden begraven onder het Old Port College en geclassificeerd als historische monumenten sinds 1966. Het theater kiest een architectonische stijl dicht bij de Griekse theaters, met een bijna perfecte halve cirkel cellara en 19,5 m breed orkest.
Gesteund door de St. Lawrence heuvel, het theater heeft een oost-zuidoost oriëntatie, in overeenstemming met de aanbevelingen van Vitruve. De keien, uitgehouwen uit het marneuze substraat, waren bedekt met roze kalksteen platen gewonnen uit de steengroeven van La Coronne (Martigues). Er werd geen mortier-gerelateerd metselwerk gevonden, en de stoelen dienden zowel als stoel als voetsteun voor toeschouwers.
De opgravingen, uitgevoerd tussen 1945 en 2005, onthulden elementen van de cellara en het orkest, waardoor een wereldwijd architectonisch patroon kon worden gereconstrueerd. Het podiumgebouw, smaller dan de cellara (54 tot 66 m breed), suggereert een uitgesproken Griekse invloed, zeldzaam in de westerse theaters van het Hoge Romeinse Rijk. De overblijfselen wijzen op het verlaten van de site tussen de vierde en vijfde eeuw.
De eerste ontdekkingen vonden plaats in 1945, tijdens de wederopbouw van het oude havendistrict, verwoest in 1943. Latere studies (1961-1964, 2000, 2005) verfijnde datering en bevestigde het gebruik van roze kalksteen voor alle structuren. Het theater, eigendom van de gemeente, blijft gedeeltelijk toegankelijk, hoewel de overblijfselen grotendeels zijn begraven.
De hybride architectuur, het combineren van Griekse kenmerken (cavea verdeeld in vijf cunea, gebrek aan een podium muur) en Romeinse technieken, maakt het een uniek monument in Gallië. De veelkleurige marmeren plaat en de helling van de treden (25°) weerspiegelen een ontwerp aangepast aan de lokale topografie. De site illustreert het culturele belang van Massalia (Antique Marseille), Griekse kolonie en vervolgens Romeinse stad.
Op 3 november 1966 werd een historisch monument gebouwd en het oude theater getuigt van het mediterrane architectonische erfgoed. De fragmentarische staat en de begraafplaats beperken de toegankelijkheid, maar voortdurende opgravingen verrijken de kennis van zijn rol in het openbare en artistieke leven van de oude stad.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen