Bouw van Via Domitia 118 av. J.-C. (≈ 100 av. J.-C.)
Het werk begint onder Cneus Domitius Ahenobarbus.
1995
Historisch monument
Historisch monument 1995 (≈ 1995)
Registratie van de afdeling Castelnau-de-Guers.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Tronçon de la Via Domitia genomen door het platteland weg nummer 39 die als een grens tot de gebieden van de gemeenten Montagnac en Castelnau-de-Guers in het noorden, van Mèze, Pomerols en Pinet in het zuiden, van de departementale weg 161E tot de zogenaamde Mon Plaisir greppel (op het punt waar de mijlpaal markeert de 35e mijl): inschrijving bij bestelling van 20 oktober 1995
Kerncijfers
Cneus Domitius Ahenobarbus - Proconsul Roman
Initiator Via Domitia in 118 v.Chr.
Oorsprong en geschiedenis
De Domitian Way (Via Domitia) is een Romeinse weg gebouwd uit 118 v.Chr. onder impuls van de proconsul Cneus Domitius Ahenobarbus, om Italië te verbinden met het Iberisch schiereiland door de Narbonnaise Gallië. Dit specifieke gedeelte, gelegen in Castelnau-de-Guers in de Hérault, maakt deel uit van een 780 km brede route, ontworpen om militaire, commerciële en administratieve reizen te vergemakkelijken. Het parcours werd onderbroken met kilometers en doorkruiste grote steden zoals Nîmes, Narbonne en Beaucaire.
Het gedeelte Castelnau-de-Guers, dat in 1995 als historisch monument werd genoemd, is een relatief bewaard gebleven overblijfsel van het Thaubekken. Hij volgt een nog steeds zichtbare route, die de grens markeert tussen verschillende gemeenten (Montagnac, Mèze, Pomerols, Pinet). Dit segment illustreert Romeinse bouwtechnieken: een rechte bestrating, vaak in klei op grindlagen, met verharde delen in stedelijke gebieden. De route speelde een sleutelrol in de lokale economie door uitwisselingen tussen steden aan te moedigen.
La Via Domitia was ook een symbool van de Romanisering van Gallië, waarbij de veroverde gebieden werden geïntegreerd in een samenhangend wegennet. Na de val van het Romeinse Rijk bleven bepaalde secties, zoals Castelnau-de-Guers, in de middeleeuwen gebruikt worden als Strata frankesa of Caminum Gallicum. Tegenwoordig getuigt dit erfgoed van het oude erfgoed in het Occitaanse landschap, met beschermde overblijfselen zoals mijlen of bruggen (bijv. Ambroix Bridge on the Vidourle).
De route werd ontworpen om zo recht mogelijk te zijn, door gevarieerde landschappen, van de Alpen naar de Montgenèvre pas naar de Pyreneeën. In Castelnau-de-Guers volgt de route een nog zichtbare landelijke weg, die de grens tussen de naburige gemeenten markeert. Dit deel, hoewel minder bekend dan dat van Nîmes of Narbonne, blijft een belangrijk voorbeeld van Romeinse techniek in Narbonnaise, met een breedte tot 18 meter (zoals in Loupian), met inbegrip van een prioritaire centrale weg voor officiële konvooien.
De bescherming van het terrein door de Franse staat onderstreept het historische belang ervan. De sectie Castelnau-de-Guers, net als andere delen van Via Domitia, wordt nu bestudeerd om Romeinse bouwtechnieken en hun aanpassing aan veroverde gebieden te begrijpen. Archeologische opgravingen, zoals die uitgevoerd door INRAP in 2022 in Loupian, onthullen details over de lay-out van de weg, met gelaagde lagen van materialen en zijwaarts voor niet-prioritaire gebruikers.
