Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Bannes, gelegen op een rotsachtige spoor bij Beaumont-du-Périgord (Dordogne), wordt voor het eerst genoemd in de 14e eeuw. Zijn naam zou afkomstig zijn van de Keltische banne (corn/pointe), die zijn geografische positie oproept. De site werd waarschijnlijk al in de 5e eeuw bezet, zoals de legende van Saint Avit die een vicus (dorp) op deze site oproept. Sarcofaag en een Romeinse munt (Vespasianus) ontdekt rond 1840 bevestigen een oude bezetting.

Aan het begin van de 15e eeuw was het kasteel een strategische kwestie tijdens de Honderdjarige Oorlog. In 1409 nam Ramonet de Sorts, Engelse kapitein van Castelnaud, de Markiezin d'Esclamat gevangen en joeg. In 1417 was Jean de Lot gevangen voordat hij werd vrijgelaten door Pierre de Bosredon. In 1442 belegerden de troepen van de graaf van Périgord en de lokale heren (waaronder Beynac en Turenne) Bannes, die na zijn overgave ontmanteld werd. De resterende muren worden hergebruikt voor verdere wederopbouw.

De reconstructie begon rond 1510 onder Brandelis de Gontaut-Biron, bijgestaan door zijn oom Armand, bisschop van Sarlat. De werken, afgerond rond 1515, omvatten Renaissance elementen zoals de monumentale schoorsteen versierd met de monogrammen van Louis XII en Anne de Bretagne (LA). De zuidelijke toren, bekend als Hendrik IV, bevat een vroegere middeleeuwse toren. Het kasteel werd vervolgens overgedragen aan François de Gontaut-Biron, gewond in Cerisoles (1544), vervolgens aan zijn weduwe Françoise de Salignac, hertrouwd met Antoine de la Reynie.

In 1571 verwierf Johannes II van Losse, luitenant-generaal van Guyenne, Bannes. In 1575 ontsnapte hij aan een poging tot moord door protestanten in het kasteel. Losse's familie hield het tot 1882, toen het werd verkocht aan de Fayolle du Moustier. In 1882 gerestaureerd en in 1960 overgenomen door M. Lemasson, is het nu eigendom van Franky Mulliez (oprichter van Kiloutou). Een historisch monument werd in 2002 geregisseerd door zijn 5 torens met machicoulis, zijn 18e eeuwse duivencoier en zijn interieurdecoraties (fresco's, trappen, open haarden).

De architectuur mixt middeleeuwse verdediging (barbakan, ophaalbrug, mâchicoulis) en Renaissance elegantie (dissymmetrische kolommen, trapkoepels). De binnenplaats, omgeven door conische torens, herbergt kamers met geschilderde plafonds. De ingangspoort, versierd met bloemen van lelies en hermijnen, herinnert aan de banden met de kroon. Hoewel het privé-eigendom en niet-bezichtigbaar is, blijft Bannes een belangrijke getuigenis van de overgang tussen de middeleeuwen en de renaissance in Périgord.

Externe links