Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het landgoed van de Grange des Prés werd vanaf 1587 gebouwd door Henri I van Montmorency, gouverneur van Languedoc, op land ten noorden van Pézenas, waaronder een 13e eeuwse Romaanse kapel. Het kasteel werd toevertrouwd aan de Lorrain architect Jean Thomas en werd voltooid in 1595 met vier gebouwen rond een binnenplaats, een verhoogde kapel, en Italiaanse tuinen versierd met terrassen, fonteinen, en 113 fruitbomen. Een zwembad, gevoed door de overstromingen van de Hérault, en een hydraulisch mechanisme genaamd "zingende nachtegaal," vulde dit Versailles du Languedoc, zoals zijn tijdgenoten het noemden.

Tussen 1601 en 1610 breidde het landgoed zich uit onder leiding van Claude Bastide: er werden twee arcadegalerijen toegevoegd, een muur van gemerloneerde omheining gebouwd, en een grote trap geïnstalleerd om de bovenste kamer en een terras te dienen. Het park, gestructureerd door 79 oranje gangpaden en bossen ingedeeld naar soort (pins, cipressen), herbergde ook een e-mail spel en oranjerie. In 1614 erfde Hendrik II van Montmorency het voordat hij in 1632 werd geëxecuteerd voor opstand en liet het landgoed over aan zijn zuster Charlotte, echtgenote van Henri II van Bourbon-Condé.

Onder de prinsen van Conti werd de Grange des Prés een luxe huis dat het hof en de kunstenaars verwelkomt. In 1653 installeerde Armand de Bourbon-Conti zijn minnares daar en ontving de troepen van Molière, waarvan hij drie jaar beschermheer werd. De dichter Sarazin, de abt van Cosnac, en tot 200 hovelingen bleven daar. Na de dood van de prins in 1666 daalde het landgoed echter: verkocht in stukken in de 18e eeuw, zou het een linnenfabriek (1697), een barak (1738) en een militair ziekenhuis (1795) huisvesten.

In de 19e eeuw kocht de familie Dessalles het landgoed en veranderde de overblijfselen van het oude kasteel in agrarische bijgebouwen, waardoor rond 1850 een nieuw neo-Louis XIII kasteel werd opgericht. De gebroeders Bühler herbouwden de tuinen, terwijl een neogotische kapel, Onze-Lieve-Vrouw van de Sneeuw, werd toegevoegd. De site werd een wijnmakerij die tot 14 000 hectoliter produceerde. In 1897 werd een buste van Molière in de buurt van het bekken geplaatst tijdens herdenkingsfeesten, en Comédie-Française speelde daar voor het eerst in 1893.

In de 20e eeuw verwelkomde de ornitholoog François Hüe, afstammeling van Dessalles, artiesten als Olivier Messiaen, die er in 1960-1961 vogelliederen opnamen. Het landgoed, geclassificeerd als een historisch monument in 2015 (na een inventaris in 2003) en wiens park werd beschermd al in 1942, behoudt originele elementen zoals de gemerloneerde torens, het zwembad, en honderdjarige pijnbomen. Het blijft een belangrijke getuigenis van de Renaissance architectuur in Languedoc, gekoppeld aan de Franse politieke en culturele geschiedenis.

Externe links