Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het château de Cherveux vindt zijn oorsprong in een middeleeuwse castrale motte, genoemd sinds 1100 als een afhankelijkheid van de abdij van Saint-Maixent. In de 13e eeuw werd het een fort van Lusignan, een machtig gezin waarvan Guy van Lusignan koning was van Cyprus en Jeruzalem. In 1242 in beslag genomen door de heilige Lodewijk en vervolgens teruggekeerd, kwam hij in handen van de Mello, Craon en Chalons voordat hij in 1363 door de Engelsen onder Edward III in beslag werd genomen. Na de overwinning van Du Guesclin in 1369, keerde hij terug naar Amaury de Craon, daarna naar Guy de La Tremeille, kamerheer van Karel VII.

In de 15e eeuw herbouwde Robert Conningham (of Cunningham), Schotse kapitein van de Koninklijke Garde, het kasteel in zijn huidige vorm rond 1470. Het monument, van vijfhoekig plan, combineert kerker, torens en gesneden mâchicoulis, typisch voor de flamboyante gotiek. Tijdens de godsdienstoorlogen werd hij een protestants bolwerk onder Lodewijk de Saint-Gelais, admiraal Huguenot, voordat hij meerdere malen werd herhaald (1569, 1574, 1586). Zijn zoon Joshua gaf toestemming voor een protestantse tempel daar in 1620, voordat de familie bekeerde tot katholicisme.

Tijdens de revolutie werd het kasteel in beslag genomen na de executie van het Narbonne-Pelet, zijn verbrande archieven en zijn gemartelde wapenschilden. Verkocht als nationaal eigendom in 1794 aan Pierre Allonneau, ontsnapt het aan vernietiging dankzij het openbaar nut (douven gebruikt door de inwoners). In 1929 werd een historisch monument opgericht, dat in handen van de familie Eckel kwam na een aantal veranderingen van eigenaren in de 19e en 20e eeuw. Zijn architectuur, gekenmerkt door defensieve interieurs en versierde dakramen, getuigt van de aanpassingen aan vuurwapens.

De site, omgeven door gracht gevoed door een bron, behoudt een vijfhoekige binnenplaats en een vijf-level kerker, verbonden met een 15e eeuwse huis lichaam. De opeenvolgende verwoestingen (oorlogen, belegeringen) hebben een deel van de muren en drie torens gewist, maar de resterende elementen, gekerfde schoorstenen, zeshoekige trap, "schip omvergeworpen" structuur illustreren zijn verleden prestige. Vandaag de dag, het kasteel herbergt kamers en blijft een opmerkelijk voorbeeld van een Poitevin fort omgevormd tot een seigneurial residentie.

De lokale legende schrijft zijn basis toe aan de fee Melusine, mythische figuur van de Lusignan, die het fort in één nacht zou hebben gebouwd. Deze mondelinge traditie, hoewel niet historisch, benadrukt de verankering van het kasteel in de regionale verbeelding. De archieven tonen ook haar rol als toevluchtsoord: tijdens de conflicten vonden naburige boeren bescherming voor hun families en eigendommen, in ruil voor klusjes of bijdragen aan herstel.

Externe links