Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Hellekering was een van de poorten van de algemene boerenwoning, gebouwd in Parijs onder Lodewijk XVI om de subsidie te ontvangen. Het is gelegen op het huidige Denfert-Rochereau plein, controleerde de belangrijkste assen van het zuiden van Parijs: Boulevard d'Enfer (nu Raspail), Rue d'Enfer (nu Denfert-Rochereau Avenue), en Boulevard Saint-Jacques. Zijn naam zou afkomstig zijn van de zwavelrijke reputatie van de buurt, of van een vervorming van via inferieure, of van de bijnaam van een middeleeuwse ijzeren poort van Philippe Auguste's behuizing.

Ontworpen in 1787 door architect Claude-Nicolas Ledoux, bestaat de barrière uit twee neo-klassieke paviljoens versierd met friezen gesneden door Jean Guillaume Moitte. Deze gebouwen, onder de vier overlevenden van de Muur van de Algemene Boeren, werden geclassificeerd als historische monumenten in 1907. Hun roeping evolueerde met de geschiedenis: na de afschaffing van de subsidie in 1791 (met de barrière van gelijkheid), vervolgens het herstel ervan onder het College van Bestuur (barriere d'Orléans), vestigden ze achtereenvolgens gemeentelijke diensten, waaronder de Quarrie Inspectie en de weg.

De paviljoens speelden een symbolische rol tijdens de bevrijding van Parijs in 1944. 4 werd vanaf 19 augustus het commandocentrum van de Parijse opstand. Om deze aflevering te herdenken werd de ruimte tussen de twee gebouwen in 2004 omgedoopt tot Avenue du Colonel-Henri-Rol-Tanguy. Vandaag is het paviljoen de thuisbasis van het Musée de la Libération de Paris, terwijl nr. 3, gerestaureerd in 2019, dient als de ingang van de catacomben.

De Hel barrière markeerde ook populaire cultuur. De derde akte van La Bohème de Puccini (1895), gelegen in het Parijs van 1830, plaatst er een sleutelscène waar Mimi de stad verlaat door deze deur. In de 20e eeuw ontsnapten de paviljoens nauwelijks aan vernietiging in 1953, toen de snelweg A6 werd gebouwd, dankzij een mobilisatie voor het behoud van erfgoed.

Architectuur, de twee identieke gebouwen rond de Avenue du kolonel-Henri-Rol-Tanguy op de as van Denfert-Rochereau Avenues en generaal Leclerc. Hun neoklassieke stijl, kenmerkend voor de werken van Ledoux, maakt hen zeldzame getuigenissen van het fiscale urbanisme van de Ancien Régime. De friezen van Moitte, die dansers vertegenwoordigen, voegen een artistieke dimensie toe aan deze nutsgebouwen, die nu geïntegreerd zijn in het Parijse landschap.

Externe links