Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De mijlen van Roquefort-des-Corbières zijn markers van Via Domitia, een belangrijke Romeinse route die Italië en Spanje verbindt. Vier van deze pilaren, oorspronkelijk geplaatst langs de oude weg, werden verplaatst en hergebruikt tussen de 10e en 14e eeuw. Twee dateren van de regering van Augustus (27 v.Chr. tot 14 n.Chr.) en dragen inscripties die afstanden van Rome aangeven, via Fréjus of Vaison-la-Romane. De andere twee, fragmentarisch, vermelden afstanden sinds Narbonne, inclusief een datum van keizer Constantine en Licinius (vierde eeuw). Deze terminals, die nu op de site van de Clotte liggen, zijn sinds 1974 geclassificeerd als historische monumenten.

De site werd ontdekt in 1869 door Theodore Marty, die voor het eerst de overblijfselen van een podiumrelais (mutatio of mansio) van Via Domitia zag. Deze hypothese werd teruggedraaid in de jaren 1960 door Yves Solier, wiens luchtopgravingen en prospectie onthulden dat de Romeinse route, gebouwd door Domitius Ahenobarbus, proconsul van Narbonnaise, eigenlijk het gebied door de kustvlakte omzeilde. De terminals, verdeeld over 1.481,5 meter (1.000 Romeinse dubbele treden), dienden als een kilometer voor reizigers, wat de rigoureuze organisatie van het Romeinse wegennet markeerde.

De inscripties van de Augustuspilaren, gedeeltelijk uitgewist, vieren zijn keizerlijke titels, zoals Pater Patriae (Vader van het vaderland) of Pontifex Maximus (Grand Pontiff). Het referentiepunt CIL 17-02, 00292 draagt een toewijding aan zijn twaalfde regeringsjaar en zijn veertiende consul. Deze artefacten illustreren het strategische belang van de Via Domitia, een belangrijke as van communicatie en handel in Narbonnaise Gallië, evenals de Romeinse wil om haar macht te doen gelden door blijvende monumentale markers.

Vandaag de dag zijn de terminals gelegen in de buurt van het dorp Roquefort-des-Corbières, op coördinaten 42°58'32.7"NB 2°55'24.2"E. Ze zijn eigendom van de gemeente en getuigen van zowel Romeinse techniek als middeleeuwse hergebruiken, wat een lokale geschiedenis weerspiegelt die gekenmerkt wordt door de superpositie van de tijdperken. Hun classificatie in 1974 benadrukt hun erfgoed waarde, zowel archeologisch als historisch, voor het begrip van oude infrastructuren in Occitanie.

Externe links