Opening van het eerste station 1865 (≈ 1865)
Parijs-Brest reis in 18 uur.
1936-1937
Bouw van het huidige gebouw
Bouw van het huidige gebouw 1936-1937 (≈ 1937)
Art Deco stijl van Urban Cassan.
2 juillet 2017
LGV-inbedrijfstelling
LGV-inbedrijfstelling 2 juillet 2017 (≈ 2017)
Parijs-Brest in 3:20.
19 septembre 2018
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 19 septembre 2018 (≈ 2018)
Bescherming van het passagiersgebouw.
29 mars 2024
Begin met de sloop busstation
Begin met de sloop busstation 29 mars 2024 (≈ 2024)
Herontwikkeling van de site.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het passagiersgebouw van het treinstation Brest, d.w.z. het lichaam van het centrale gebouw met zijn hal in zijn geheel, de toren in zijn geheel, alsmede de gevels en daken van de twee zijvleugels, volgens het bijgevoegde plan, die allemaal voorkomen in het kadaster sectie BP perceel nr. 270: inschrijving op volgorde van 19 september 2018.
Kerncijfers
Urbain Cassan - Architect
Ontwerper van het Art Deco gebouw.
Lucien Brasseur - Beeldhouwer
Auteur van het graniet basreliëf.
Oorsprong en geschiedenis
Het station werd in 1865 geopend door de Western Railway Company na de bouw van het viaduct Morlaix. Oorspronkelijk duurde de reis naar Parijs 18 uur. Dit eerste gebouw markeert de komst van het spoor in Bretagne, waardoor de economische bewegingen en uitwisselingen in de regio worden veranderd.
Het huidige Art Deco gebouw werd tussen 1936 en 1937 gebouwd door de Urban architect Cassan, ter vervanging van de oorspronkelijke structuur. De roze granieten gevel, versierd met een basreliëf gesneden door Lucien Brasseur, roept Bretonse motieven op. De kloktoren en hemicirculaire hal in versterkt cement, badend in licht dankzij hoge glazen ramen, maken het een symbool van het moderne erfgoed van Brest. Het bovenste deel van het basreliëf, beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd niet hersteld.
Gerangschikt als historisch monument in 2018, het station ondergaat grote renovaties vanaf 2018 om de hal te ontbranden en de akoestiek te verbeteren, met een geplande voltooiing eind 2018 (uitgesteld tot september-oktober). Dit werk is ook bedoeld om nieuwe bedrijven te helpen. In 2024 begon de sloop van het aangrenzende busstation, wat een nieuwe fase van evolutie van de site markeerde.
Het station ligt op 43 meter hoogte (PK 622.422) en wordt bediend door TGV's (Parijs in 3u20 sinds 2017, dankzij de LGV Bretagne-Pays de la Loire) en TER Bretagne. Het verbindt Brest met Rennes, Quimper, of Nantes, die een sleutelrol speelt in het regionale netwerk. De architectuur, het mengen van beton en geometrische elegantie, integreert harmonieus in de stad herbouwd na 1945.
Het station belichaamt twee inter-oorlogse architectonische stromingen: de internationale stijl (voor Brest) en regionalisme (bijvoorbeeld Dinan station). Met deze laatste is het een van de weinige Bretonse stations van deze periode die nog bestaan. De lobby, ramen en diensten (PMR toegang, winkels) maken het een woonplaats, terwijl fietsparken en busverbindingen (Bibus netwerk) en bussen (BreizhGo) versterken zijn intermodaliteit rol.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen