Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De magazijnen van Bercy, gelegen in het 12e arrondissement van Parijs, werden oorspronkelijk opgericht rond 1800 op het domein van Rapée, buiten de Parijse beurs. Deze strategische positionering hielp belasting op wijn te vermijden. De eerste kelders ontwikkelden zich dankzij particuliere initiatieven, zoals die van M. de Chabons in 1809, die Cooperage workshops op het Petit Château landgoed installeerde. In 1815 breidde Louis Gallois, zijn opvolger, de faciliteiten en het land uit en gaf zijn naam aan de Rue Gallois. Baron Louis, minister van Financiën, richtte in 1819 een bedrijf op om aangrenzende pakhuizen te bouwen, na een brand in 1820 herbouwd.

In het midden van de 19e eeuw, Bercy's wijnhandelaren, via hun krant Le Moniteur vinicole, verzocht Napoleon III om de maatregelen van het meten van wijnen te standaardiseren, waarbij jaarlijkse verliezen geschat op een miljoen hectoliter. De komst van de spoorlijn in 1849, met het station van Bercy en zijn interne netwerk van 9,5 km spoorlijnen, revolutioneerde het vervoer van wijnen, geleidelijk vervangen van de vaten door schop auto's. Parijse consumptie explodeerde van 1 tot 3,5 miljoen hectoliter tussen 1800 en 1865, waardoor de bestaande infrastructuur, zoals de wijnhal, onvoldoende was.

In 1860 markeerde de annexatie van de gemeente Bercy door Parijs een keerpunt. De stad kocht de magazijnen in 1877 na een overstroming, plaatste ze onder het echte magazijnregime en toevertrouwde hun beheer aan dealers. Viollet-le-Duc was verantwoordelijk voor een gedeeltelijk wederopbouwproject, maar alleen de Grand Bercy, ten noorden van Dijon Street, werd op uniforme wijze gerenoveerd. De Petit Bercy, stroomafwaarts, behouden een schilderachtige verschijning met kelders gebouwd door handelaren. De site werd een semi-autarctisch gebied, met een kerk, een school en een postkantoor, en domineerde 70% van de Parijse wijnmarkt in 1930.

De daling begon in de jaren zestig, met de evolutie van consumptiegewoonten naar gebottelde wijnen en het verlies van concurrentievermogen van Bercy assemblages. De stad Parijs stopte met het vernieuwen van de huurovereenkomsten in 1964, de voorbereiding van de site voor conversie. De laatste kelders, zoals die van het Louis Proust hof, werden in 1993 vernietigd. Vandaag, Bercy Park, Bercy Village en Cour Saint-Émilion station bestendigen de herinnering aan dit industriële erfgoed, terwijl sommige kelders, zoals die in Lheureux, nu huisvest het Musée des Arts Forains.

Externe links