Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Balincourt werd gebouwd in de tweede helft van de 18e eeuw, rond 1780, door architect Denis-Claude Liegéon voor Charles-Louis Testu de Balincourt, maarschalk van het kamp, en zijn vrouw Anne Alexandrine de Bernard. Luik, architect van de Menus-Plaisirs, ontwerpt ook het park, oranjerie en kapel, waardoor dit kasteel zijn meest geslaagde werk is. De originele gevel, versierd met een kolossale peristijl van ionische zuilen en een ovale kapel, werd met bewondering beschreven door Jacques-Antoine Dulaure in 1786. Een monumentaal standbeeld van de Marshal van Balincourt, oom van de sponsor, wordt in het park opgericht, ter aanvulling van dit prestigieuze ensemble.

Tijdens de Revolutie werden de eigenaren geëxecuteerd en in 1803 werd het landgoed doorgegeven aan Marshal Pierre Riel de Beurnonville, die interieurontwerpen in Empire stijl introduceerde. Zijn weduwe, Félicité de Durfort, zette deze transformaties voort tot zijn dood in 1870. Het kasteel veranderde vervolgens van hand voordat het in 1908 werd verworven door koning Leopold II van België, die het aan zijn minnares Blanche Delacroix aanbood. Deze laatste ondernam grote renovaties, modernisering van het interieur en toevoeging van luxe comfortelementen, zoals een kelderbad en een Griekse kapel, onder leiding van architect Charles Girault.

In 1915 werd het landgoed verkocht aan Sir Basil Zaharoff, een handelaar in wapens en financiën, die architectonische en landschapsveranderingen maakte met behulp van architect Nikolaos Zahos en landschapsontwerper Raffaele Mainella. De laatste, bijgenaamd de "mage des jardins," verrijkte het park met pittoreske fabrieken (gotische toren, Moorse loggia) en herschikking van de oranjerie en kapel. De Franse tuinen zijn ingericht met Italiaanse sculpturen en hydraulische installaties, terwijl de gevel op het park wordt getransformeerd. Na de dood van Zaharoff werd het kasteel doorgegeven aan haar schoondochter Maria de los Angelos de Borbón en vervolgens aan haar nakomelingen, die in de 20e eeuw verschillende huwelijken vierden.

Het kasteel, geclassificeerd als een aanvullende inventaris van historische monumenten in 1989, illustreert een harmonieuze fusie van 18de eeuwse stijlen en vroege 20ste eeuw transformaties. De klassieke architectuur, gekenmerkt door ionische kolommen en gesneden frontonen, bestaat naast elkaar met antiquitante toevoegingen, zoals de boog-de-circle colonnade geïnspireerd door de Erechtheion. Het interieur, ingericht door het huis Jansen voor Leopold II, en de buitenkant, verrijkt door Mainella, getuigen van de turbulente geschiedenis, tussen aristocratische fascisten, politieke intriges en industrieel erfgoed.

Externe links