Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Menars, gelegen in de regio Loir-et-Cher van het Centre-Val de Loire, is een symbool monument van de 17e en 18e eeuw. Het is oorspronkelijk gebouwd als een gentilhomière door de familie Charron, het wordt omgezet in een majestueuze kasteel onder leiding van Jean-Jacques Charron, voorzitter van het Parijse parlement en zwager van Colbert. Het landgoed, opgericht als marquisat door Lodewijk XIV in 1676, verwelkomde zelfs de Poolse koning in ballingschap Stanislas Leszczynski tussen 1728 en 1732. De architectuur, gekenmerkt door symmetrische vleugels en paviljoens, weerspiegelt de invloed van de grote architecten van de periode, waaronder Ange-Jacques Gabriel en Jacques-Germain Soufflot.

In 1760 werd het kasteel overgenomen door de Markiezin de Pompadour, de favoriet van Lodewijk XV, die daar belangrijke werkzaamheden verrichtte. Gabriel voegt twee platte vleugels "in het Italiaans" toe en zet functionele paviljoens op, zoals die van de Horloge en de Méridien. Bij zijn dood in 1764 werd het landgoed overgedragen aan zijn broer, de markies de Marigny, die de transformaties met Soufflot voortzette en Franse tuinen en schilderachtige fabrieken creëerde, waaronder een grot, een oranjerie en een rotunda met een standbeeld. De tuinen, geclassificeerd in 1986, behoren tot de meest opmerkelijke in de regio, met een 4 km oprit van kalk bomen, bekend als de langste in Europa.

In de 19e eeuw veranderde het kasteel meerdere malen van hand, en werd het eigendom van de Marshal van Empire Claude-Victor Perrin, hertog van Bellune, die er prachtige festivals organiseerde. In 1830 stichtte prins Joseph de Riquet de Caraman-Shimay er een onderwijsinstelling, de Prytanée, voorloper van de beroepsopleidingen in Frankrijk. Na perioden van verval en restauratie werd het kasteel in 1912 overgenomen door Felix Allard, die het moderniseerde en vulde met kunstwerken. In de 20e eeuw kwam het in handen van het bedrijf Saint-Gobain, toen van de zakenman Edmond Baysari, die er voor de wederverkoop in 2022 zwaar in investeerde.

De architectuur van het kasteel, hoewel opnieuw ontworpen, behoudt een elegante eenvoud, met een centrale 17e eeuwse lichaam en toevoegingen uit de 18e eeuw. Het interieur huis houtwerk ontworpen door Gabriel, open haarden ingericht met spiegels, en een galerie gemaakt in 1912. De tuinen, herontworpen door Marigny, mengen zich met de Fransen, een woestijn versierd met een grot, en een Engelse tuin. Onder de opmerkelijke elementen zijn een slinger van Sèvres in opdracht van Menars, vandaag in het Louvre, en beelden verspreid over de eeuwen, waarvan sommige zijn vervangen door kopieën.

Het kasteel van Menars, hoewel prive-eigendom en zelden toegankelijk voor het publiek, blijft een uitzonderlijke getuigenis van de kunst van het leven met het Franse, het combineren van politieke, architectonische en landschapsgeschiedenis. Zijn natuurlijk, gekenmerkt door figuren als Colbert, Pompadour of Soufflot, maakt het een symbolische plaats van het erfgoed van de Loire kastelen, beschermd en gerestaureerd voor toekomstige generaties.

Externe links