Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Kasteel van de Maaltijd, gelegen in Oakedouit in Orne, is een huis van de vroege zeventiende eeuw gebouwd op de fundamenten van een versterkt herenhuis van de vijftiende eeuw. Het behoudt een ronde toren van centrale trap en defensieve elementen zoals een ophaalbrug en bastionnetten, die de noodzaak van bescherming tegen de plunderaars van het tijdperk weerspiegelen. De plaats was al bezet in de prehistorie, zoals blijkt uit een menhir en een bijl van steen gevonden in de buurt.

Het kasteel werd gebouwd door Nicolas Sallet, heer van de koningskamer, op een oude verbindingsas tussen Falaise en Domfront, twee grote vestingen van het hertogdom Normandië. Hij kwam vervolgens in handen van invloedrijke families als Le Verrier, Les Sallet (noblesse de robe), Les de Cheux, waaronder admiraal Charles-Alexandere de Cheux, een ontdekkingsreiziger die door Louis XVI op zoek was naar La Perugia. Het pand omvat ook een kerk en een pastorie.

In de 20e eeuw veranderde het kasteel meerdere keren van eigenaar, waaronder de Japanse schilder Noriyoshi Ishigooka, wiens werken controversieel waren. Sinds 2006 werkt Olivier Dewavrin aan de restauratie. Het kasteel wordt in 1967 gedeeltelijk als historische monumenten beschouwd en combineert granieten gevels, dardian daken en een interieur dat wordt gekenmerkt door monumentale schoorstenen en solif plafonds, hoewel de decoratie heeft geleden onder dispersies en wijzigingen.

De naam "Maaltijden" verscheen in de 12e eeuw, gekoppeld aan kerkelijke registers in de vorm van Sanctus Julianus militarum en Repentus. Een lokale legende, ongeverifieerd, associeert zich met de reus Gargantua, maar geen betrouwbare bron bevestigt deze oorsprong. De site, strategisch, was een controlepunt tussen Falaise en Briouze, twee belangrijke sergeanten tijdens de Honderdjarige Oorlog.

De architectuur van het kasteel illustreert een overgang van de Tweede Renaissance naar de Louis XIII stijl, met Toscaanse-kolom galeries, "capucine" dakramen, en een Franse-stijl tuin. De sloten en de ophaalbrug herinneren aan hun defensieve rol in een bosrijk en geïsoleerd gebied. Het interieur, ooit rijk aan meubels en wandtapijten, werd gedeeltelijk verspreid in de 20e eeuw.

Huiseigenaren, zoals de Sallets (anonieme onder Lodewijk XI) of de Ceux (baronnen en admiraals), hebben zijn geschiedenis gemarkeerd. De familie Frotier de Bagneux, eigenaar aan het begin van de 20e eeuw, ondernam grote restauraties. Vandaag de dag blijft het kasteel een getuigenis van Normandisch erfgoed, tussen middeleeuws erfgoed en moderne aanpassingen.

Externe links