Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De citadel van Saint-Martin-de-Ré werd gebouwd tussen 1681 en 1702 onder leiding van François Ferry, met instemming van Vauban, ter versterking van de verdediging van het eiland Ré na het beleg van La Rochelle (1628). Dit perfecte plein, toegankelijk door een enkele monumentale deur, gehuisvest barakken, een kapel en een arsenaal ontworpen voor 1200 mannen. Het illustreert het eerste systeem van eiland vestingwerken in Vauban en werd in 1984 als historisch monument vermeld, toen als UNESCO Werelderfgoed in 2008.

Tussen 1873 en 1938 diende de citadel als centrale opslagplaats voor degenen die vóór hun vertrek naar de baaien van Guyana of Nieuw-Caledonië tot dwangarbeid werden veroordeeld. Tot 1000 gevangenen werden opgestapeld in precaire omstandigheden, ondanks een geplande capaciteit van 500. Figuren als Alfred Dreyfus of Henri Carrière (Papillon) kwamen daar voorbij. De gevangenen werden onderworpen aan gevaarlijke overtochten vanaf het continent, zoals blijkt uit een 1929 verslag van hun aankomst doorweekt en verweerd door de storm.

Na de afschaffing van het transport in 1938 werd de citadel een centraal huis, nog steeds actief met meer dan 400 gevangenen. In 1958 verwelkomt zij Algerijnse gevangenen. Met 485 plaatsen, is het het grootste centrale huis van Frankrijk, met 285 gevangenen, de eerste werkgever op het eiland. Zijn ongeurbaniseerde glacis en ondergrondse maakt het een zeldzaam voorbeeld van integraal behoud.

Een eerste citadel, gebouwd in 1625, werd vernietigd in 1628 na een Engelse belegering. De huidige plannen, geïnspireerd door Vauban, omvatten bastions op de hoeken, een halve maan voor elke voorkant, en een kleine cut-off poort. De voordeur, bekend als Montluc, heeft een dorische stijl met gesneden pediment. De kapel, gelegen achter de oostkant, presenteert een dorische deur met ronde pediment.

De citadel belichaamt ook een plek van gevangenisgeheugen. De troepen brachten er twee weken door in verbeterde omstandigheden (vlees, wijn, wandelingen) voor hun reis naar de koloniën. Een medisch onderzoek en vaccins (tyfus, pokken) bepaalden hun initiële geschiktheid. Deze site, beheerd door de gevangenisadministratie van Bordeaux, is nu afhankelijk van het hof van La Rochelle.

Zijn klassement bij UNESCO werd ondersteund door de vereniging L-Etoile de Vauban, voorgezeten door acteur Charles Berling. De vestingwerken, volledig bewaard gebleven met uitzondering van enkele gebouwen, getuigen van de Franse militaire techniek van de 17e en 18e eeuw, terwijl ze een hedendaagse rol spelen in het gevangenissysteem.

Externe links