Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Sainte-Croix de Montélimar vond zijn oorsprong al in 1183, genoemd in een pauselijke zeepbel als eigendom van de abdij van Île-Barbe. Oorspronkelijk in romaanse stijl, werd het vergroot in gotische stijl tussen 1489 en 1499 na de collegiale erectie in 1449, op verzoek van de dolfijn Louis (toekomstige Lodewijk XI). De klokkentoren, herbouwd tussen 1555 en 1557, is geïnspireerd op het Capitool van Rome met een Italiaanse renaissance stijl, culminerend op 35 meter.

In 1567 leed het college zware schade tijdens de godsdienstoorlogen: Protestanten steken het gebouw in brand, vernietigen altaren, beelden, klokken en archieven, waardoor alleen het koor en de klokkentoren intact blijven. De reconstructie, begonnen in 1577 ondanks de verstoringen, eindigde in 1606. De Katholieke cultus werd in 1589 gerestaureerd door Pierre Cotton, toekomstige biechtvader van koningen Hendrik IV en Lodewijk XIII. Koningin Marie de Medici droeg in 1600 financieel bij aan de aankoop van nieuwe klokken.

In de 17e eeuw werden verbeteringen toegevoegd, zoals een sacristie (1638) en een houten jacquemart (1616). De Revolutie veranderde de kerk in een tempel van Reden, vóór de restauratie van aanbidding in 1802 onder Napoleon I. In de 19e eeuw werd het schip gewelfd in baksteen (1818) en toegevoegd stands. In 2008 werd er een historisch monument gebouwd, dat middeleeuwse, renaissance- en moderne elementen bevat, die de gekwelde geschiedenis weerspiegelen.

De architectuur combineert een 16e-eeuwse gevel met een Toscaanse kolom portaal, flamboyante baaien, en een klokkentoren versierd met ionische pilasters. De veelhoekige apsis, gewelfd op kruis van kernkoppen, dateert uit de 16e eeuw, terwijl de hoofdsteden gesneden met dierlijke motieven herinneren middeleeuwse kunst. De 19e eeuwse aanpassingen, zoals gegoten cement, illustreren de opeenvolgende aanpassingen van het gebouw.

Historische bronnen wijzen op belangrijke gebeurtenissen, zoals Paus Julius II's veronderstelde toewijding in 1504 (onbevestigd), of de vernietiging van de relikwieën van St.Hebard in 1567. De lokale archieven, samengesteld door historici als Adolphe de Coston, onthullen ook koninklijke geschenken en conflicten in verband met de Reformatie, waardoor dit monument een symbool is van religieuze spanningen in Dauphiné.

Externe links