Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van het Heilig Hart van Gentilly, gelegen Avenue Paul-Vaillant-Couturier, werd gebouwd tussen 1933 en 1936 dankzij het initiatief van Abbé Robert Picard de La Vacquerie, vervolgens kapelaan van de buitenlandse katholieke studenten. Gefinancierd door industrieel Pierre Lebaudy (toen zijn weduwe na zijn dood in 1929), werd het ontworpen door architecten Pierre Paquet en zijn zoon Jean-Pierre Paquet. De stijl combineert neo-Romeinse en neo-Byzantijnse invloeden, met een versterkte betonnen structuur en kalksteenplaten uit Saint-Maximin. Gewijd in 1936 door kardinaal Verdier, was het gewijd aan het Heilige Hart van Jezus.

De kerk werd opgericht buiten de Internationale Universiteit van Parijs, wiens oprichters elke plaats van aanbidding in hun domein weigerden. Dicht bij de ringweg en de snelweg A6 is de 62 meter hoge klokkentoren een zichtbare bezienswaardigheid van het Parijse landschap. In dienst van de RER B (station Gentilly) was er aanvankelijk een kapel voor studenten, maar de aanleg van de ringweg in 1960 werd geïsoleerd. Sinds 1979 is het gewijd aan de Portugese katholieke gemeenschap.

Het monument onderscheidt zich door zijn rijke inrichting, het werk van gerenommeerde kunstenaars: de beeldhouwer Georges Saupique (tympanum, engelen van de klokkentoren), de meesterglasmaker Jacques Grüber (17 abstracte glazen ramen, 1935) en de schilder Ángel Zárraga (monumentale fresco's en pad van het kruis, rond 1936-1938). Een altaarkruis van Émile Guillaume (1936) completeert zijn meubels. In 2025 financierde de Kardinaalgebouwen de renovatie van de kruisweg voor 40.000 euro.

Sinds 9 juni 2000 ingeschreven in historische monumenten, illustreert de kerk de religieuze architectuur uit de 20e eeuw, waarbij moderniteit (bewapend beton) en traditie (romaanse inspiratie) worden gecombineerd. De koepel en klokkentoren, 62 meter hoog, domineren het stedelijke landschap. Het gebouw, gemaakt van een Latijns kruis met een enkel schip, is bedekt met lood en versierd met beelden en glas-in-lood ramen symboliseren haar spirituele en artistieke rol.

Oorspronkelijk gekoppeld aan het studentenleven van de universiteitsstad, verloor de kerk deze roeping na 1968, vanwege het isolement veroorzaakt door de perifere. Vandaag de dag blijft het een getuigenis van Gentilly's religieuze en architectonische geschiedenis, evenals een ereplaats voor de Portugese gemeenschap. De decoratieve set, geclassificeerd, maakt het een juweel van het Franciscaner erfgoed.

Externe links