Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Escal Gelegen in de voormalige Duitse onderzeeër basis van de Tweede Wereldoorlog, deze 3.700 m2 culturele site op drie niveaus dompelt bezoekers in de wereld van de liners dankzij onderdompelende scenografie, collectibles (bijna 200 exposities) en multimedia-apparaten. Het werd in 2000 ingehuldigd en verwelkomde meer dan 2 miljoen bezoekers vóór de renovatie in 2013, die zijn koers moderniseerde met behoud van de scheepsgeïnspireerde architectuur.

Saint-Nazaire, een belangrijke trans-Atlantische haven van 1862 tot de Tweede Wereldoorlog, was ook de bakermat van de Franse scheepsbouw. De Transatlantic General Company vestigde haar eerste lijn naar Midden-Amerika en West-Indië, met liners zoals La Louisiana (1862) en Keizerin Eugénie (1865). Tussen 1862 en 2013 bouwden lokale scheepswerven 121 schepen, waaronder mythische reuzen zoals Île-de-France (1927), Normandië (1935) en Frankrijk (1962). Escal-Atlantic maakt deel uit van deze traditie en viert zowel de gouden tijdperk van kruising als de Nazaïrische industriële knowhow.

Het huidige podiumontwerp, getekend door Philippe Comte, combineert gereconstitueerde decoraties (machinekamer, brugwandelingen, hutten) en authentieke voorwerpen, zoals panelen van lak door Jean Dunand of een kroonluchter van Gilbert Poillerat uit Frankrijk. De collecties, verrijkt door een repository van het Musée des Arts Décoratifs de Paris, illustreren kunstdeco en de luxe van de schepen, terwijl ze zich bezighouden met minder bekende thema's: bemanningsleven, voortstuwing of de rol van schepen in de trans-Atlantische migratie. Interactieve apparaten, zoals een geanimeerde planosfeer of een spel over leven aan boord, voltooien het experiment.

De site is gelegen in twee cellen van de onderwaterbasis, een monumentaal overblijfsel van de Tweede Wereldoorlog. Deze symbolische keuze verbindt de vooroorlogse havengeschiedenis met de wederopbouw van Saint-Nazaire, waarvan 85% tussen 1940 en 1945 werd verwoest. Het project Ville-Port, gelanceerd in de jaren negentig onder leiding van burgemeester Joël Batteux, rehabiliteerde dit gebied door Escal-Atlantic als culturele motor te integreren. Het centrum werkt samen met Franse en internationale instellingen, zoals de French Lines Association of de Library of Congress, om het onderzoek naar schepen te verdiepen.

De vlaggenschipstukken tentoongesteld omvatten decoratieve elementen uit Normandië (glazen bandjes van Auguste Labouret, lakken van Jean Dunand), de Freedom Music Salon (1950), of een 1930 Louis Vuitton stamkast. Deze objecten, geselecteerd voor hun historische en esthetische waarde, getuigen van de rol van liners als ambassadeurs van de Franse stijl. Escal-Atlantic richt zich ook op de technische aspecten (propulatie, navigatie) en sociale aspecten (migraties, hiërarchieën aan boord), die een volledige visie bieden op deze tijd van maritiem goud, die nu is verdwenen met de komst van de luchtvaart.

Externe links