Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De broers Frédéric en Camille Chartier opende in 1896 hun eerste Bouillon Chartier op 7 rue du Faubourg-Montmartre, in een levendige omgeving dicht bij de Grands Boulevards, het Drouot Hotel en het Grévin Museum. Hun revolutionaire concept is gericht op de democratisering van de toegang tot kwaliteitsvoedsel tegen gematigde prijzen, in een ruimte geïnspireerd door de stationshal en de Parijse Hallen. Het etablissement, geïnstalleerd in een voormalige cartridgefabriek (actief van 1845 tot 1880), verleidt snel met zijn warme sfeer en efficiënte service en trekt een gevarieerde klantenkring aan, van arbeiders tot kunstenaars.

De kamer, typisch voor de Belle Époque en de Universal Exhibition van 1900, onderscheidt zich door het hoge plafond ondersteund door Korinthe zuilen, de muren en plafonds bedekt met spiegels en glazen ramen, en de Art Nouveau kroonluchters. Twee trompe-l'oeil fresco's, geschilderd in 1929 door Nicolae Vermont om een schuld op te slokken, sieren de muren, terwijl een geborstelde elektrische klok en houten servetkasten het decor compleet maken. Gerangschikt een historisch monument in 1989 voor zijn interieur decoraties, de site bestendigt een culinaire traditie en een onveranderde dienst: jongens in hout, tafelkleden voor bestellingen, en gedeelde tafels.

Het succes van de Bouillon Chartier inspireerde tot de oprichting van zo'n vijftien soortgelijke vestigingen in Parijs, waarvan sommige nog steeds zoals de Bouillon Racine (1906) of de 59 boulevard du Montparnasse (1903, geregistreerd in 1984). Het restaurant, geopend 365 dagen per jaar, blijft een symbool van het Parijse leven, bezocht door culturele figuren zoals Lautréamont, Louis Aragon of Fernandel, en verschijnt in films (Een lange zondag engagement, La Passante du Sans-Souci). In 2022 werd een nieuwe locatie geopend voor het East Station, waardoor de erfenis van de gebroeders Chartier werd uitgebreid.

De geest van Bouillon Chartier rust op drie pijlers: traditionele Franse gerechten (geplakt van varken, gibelotte, sausgerechten), een bewaard gebleven omgeving (meubilair, spiegels, fresco's) en compromisloze bereikbaarheid. Ondanks de constante menigte, soms wachtend op de binnenplaats of op de stoep, behoudt het restaurant betaalbare prijzen en snelle service (tot 22.00 uur, sluiting om middernacht). Het sociale model, waar slechts vier eigenaren elkaar in meer dan een eeuw hebben opgevolgd, weerspiegelt een management dat trouw is aan de ideale oprichter: het combineren van kwaliteit, vriendelijkheid en erfgoed.

De plaats maakt ook deel uit van de Parijse culturele geschiedenis. Een plaquette herdenkt de verdwijning in 1870 van de dichter Lautréamont in het gebouw. In 1936 noemde Louis Aragon hem in Les Beaux Quartiers en in 1939 vereeuwigde Fernandel ook in zijn lied Félicie. In de bioscoop worden scènes van Cours na mij die ik vang (1976) of een lange verloving zondag (2004) daar opgenomen. Tegenwoordig bestendigen de drie Chartier Bouillons in activiteit (Faubourg-Montmartre, Montparnasse, Gare de l'Est) deze unieke mix van gastronomisch, architectonisch en populair erfgoed.

Externe links