Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Lakanal High School, gelegen in Sceaux in de Hauts-de-Seine, werd gebouwd tussen 1882 en 1885 door de architect Anatole de Baudot in een stijl geïnspireerd door de Lycée Michelet de Vanves. Het werd in 1885 onder de Derde Republiek ingehuldigd als een "school op het platteland," bedoeld voor getalenteerde maar kwetsbare studenten, in een bosrijke omgeving die voldeed aan de hygiënistische principes van die tijd. Het park, nog steeds aanwezig, is de thuisbasis van eeuwenoude en zeldzame bomen, en het etablissement biedt nu een college, een middelbare school en voorbereidende klassen.

De middelbare school heette Joseph Lakanal, die in 1794 de oprichting van 20.000 scholen en INALCO had voorgesteld. Oorspronkelijk gereserveerd voor jongens verwelkomde hij Parijse bewoners die met de trein vanuit Denfert-Rochereau arriveerden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd hij omgetoverd tot een hulpziekenhuis (nr. 219), terwijl hij de cursussen in stand hield. Zijn monument voor de doden, door Albert Pouthier, brengt hulde aan 174 oud-studenten die in de strijd omkwamen, waaronder Charles Péguy en Alain-Fournier.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende de middelbare school als een Duits militair ziekenhuis, terwijl de studenten van Lakanal en Marie-Curie werden opgevangen, terwijl de laatste werd bezet door de Luftwaffe. Legends roepen ondergrondse verbindingen op tussen de twee nederzettingen, gebruikt om Joodse families te redden. Na de oorlog breidde de middelbare school zich uit met bijlagen bij Savigny-sur-Orge (1947) en Antony (1958), die in 1971 gemengd werden. Sinds 2001 staat hij bekend om zijn voorbereidende klassen en beschermd architectonisch erfgoed.

Het etablissement herbergt een monumentale fresco van Octave Denis Victor Guillonnet (1899), geclassificeerd als vertegenwoordiger van Les Félibres die een rugbyfeest bijwoont. Het park, de gymzaal en sommige kamers (zoals de grote salon) zijn beschermd. De lycée inspireerde culturele werken, zoals het lied van Julien Clerc Bourg-la-Reine of de roman Le Lycée des artistes van Jean-Marc Parisis. Het blijft een symbool van Republikeinse opvoeding, het mengen van historisch erfgoed en educatieve moderniteit.

Architectureel weerspiegelt de middelbare school de invloed van het Engelse model, met grote groene ruimtes en een organisatie die instapt, hoewel deze laatste daalde in de 20e eeuw. De ontbrekende basisklassen profiteerden al van artistieke en sportonderwijs. De site, gedeeltelijk vernietigd (piscine, kapel, rijden rond 1980), behoudt belangrijke elementen van zijn oorspronkelijke ontwerp, zoals overdekte weiden en interne circulaties.

Externe links