Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Moulin Gentrey, ook bekend als de Beaudoin zetmeelmolen, was oorspronkelijk een molen die staartolie produceerde voordat hij rond 1865 werd omgezet in een zetmeelmolen. Gelegen aan de beek des Cailloux, deze industriële site geëxploiteerd tot 1967, uitgegroeid tot een van de laatste actieve zetmeelfabrieken van de Vogezen. De kwaliteit van het plaatselijke zure water maakte het mogelijk om een helder wit zetmeel te produceren, zeer populair, waardoor Vosges en Voge sinds de 19e eeuw tot een belangrijke pool van deze productie konden worden gemaakt.

De zetmeelmolen behandelde aardappelen rijk aan zetmeel, lokaal Kemottes of Quemottes genoemd. Het productieproces, dat vandaag in het museum te zien is, volgde een precies pad: wassen, raspen, zeven, drogen en verpakken in jutezakken. Op zijn hoogtepunt had de regio een tiental zetmeelfabrieken, waaronder Bains-les-Bains, La Chapelle-aux-Bois en Gruey-lès-Surance, die een sleutelrol speelden in de lokale economie.

Sinds 2007 werkt de vereniging Les Kémottes aan het rehabiliteren van de site en maakt er een centrum van voor de ontwikkeling van aardappel-gerelateerde erfgoed. Het museum toont tijdmachines en gereedschappen, die de productiefasen en het historische belang van deze industrie in de Vogezen illustreren. De zetmeelindustrie van Harsault maakt deel uit van een erkende regionale traditie, aangezien het zetmeel van Épinal op universele tentoonstellingen prijzen heeft ontvangen voor zijn uitzonderlijke kwaliteit.

Moulin Gentrey symboliseert ook 19e-eeuwse industriële innovatie op het platteland, waar hydraulische energie centraal stond. Het waterwiel, gerestaureerd in 2012, bediend de machines en getuigde van de vindingrijkheid van de technieken van de tijd. Vandaag de dag combineert de site erfgoedbehoud, onderwijs en toerisme, waardoor de herinnering aan een activiteit die het Vogezengebied markeerde, wordt voortgezet.

De archieven vermelden lokale actoren zoals de heer Noël, burgemeester van Harsault en boer, wiens getuigenis in 1868 licht werpt op de agrarische context van de tijd. De Noëlles-Chenimenil coöperatieve zetmeelfabriek, gedocumenteerd in het departementale archief van Vogezen, illustreert ook de collectieve organisatie van deze sector, essentieel voor landelijke gemeenschappen.

Externe links