Goedkeuring van het ontwerp 1986 (≈ 1986)
Besluit van de Raad van Parijs voor de bouw ervan.
1993-1996
Bouw van de brug
Bouw van de brug 1993-1996 (≈ 1995)
Geregisseerd door Arretch en Karasinski.
2016
Autonome shuttleexperimenten
Autonome shuttleexperimenten 2016 (≈ 2016)
RATP test tussen Lyon en Austerlitz stations.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Charles de Gaulle - Staatsman
Brug genoemd ter ere van hem.
Louis Arretche - Architect
Medeconcepteur van de brug.
Roman Karasinski - Architect
Medeconcepteur van de brug.
Oorsprong en geschiedenis
De Karel-de-Gaullebrug is een hedendaags werk dat de Seine in Parijs oversteekt. Het verbindt het 12e arrondissement (Van-Gogh Street) met het 13e district (Austerlitz Quai), wat beantwoordt aan de noodzaak om de Austerlitzbrug te deblokkeren en de stations Lyon en Austerlitz te verbinden. Het ontwerp, ondertekend door Louis Arretch en Roman Karasinski, roept een vleugel van witstalen vliegtuigen op, met discrete batterijen om in het landschap te passen.
Deze brug maakt deel uit van de stedelijke ontwikkeling van Zuidoost-Parijs, met name rond de Bibliothèque nationale de France en het district Bercy. Het project, dat in 1986 werd goedgekeurd, was ook bedoeld om de aankomst van het hectometervervoer tussen stations voor te bereiden (eindelijk verlaten om technische en financiële redenen). In 2016 testte RATP een autonome shuttle tussen Lyon en Austerlitz stations.
De naam van de brug brengt hulde aan Charles de Gaulle (1890-1970), generaal en president van de Franse Republiek. In tegenstelling tot de nabijgelegen voetgangersbruggen (Senghor, Beauvoir) blijft het de laatste wegbrug in Parijs. De strategische locatie, bediend door het Gare d'Austerlitz metrostation, maakt het een belangrijke as voor het Parijse verkeer.
