Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Vitré, gebouwd uit het midden van de 11e eeuw, vindt zijn oorsprong in een eerste houten castrum vetus gebouwd naar het jaar 1000 door Baron Riwallon van Vitré op een kasteelmotief (huidige site van de kerk van St. Croix). Het kasteel is meerdere malen afgevuurd en wordt verlaten in het voordeel van een stenen kasteel gebouwd aan het einde van de 11e eeuw door Robert I van Vitré op een schistoos voorgebergte met uitzicht op Vilaine. Vandaag de dag is er nog een Romaanse veranda van die tijd.

In de 13e eeuw herbouwde baron André III het kasteel in zijn huidige driehoekige vorm, geïnspireerd door het Philippische model, en versterkte de stad. De ronde kerker, omgeven door droge sloten, domineert het rotsachtige spoor. Na zijn dood werd het landgoed door een alliantie doorgegeven aan de Graaf van Laval, waarmee het begin van een periode van 150 jaar slecht gedocumenteerd werd. De grote wederopbouw vond plaats tussen 1384 en 1430 onder Guy XII van Laval: het kasteel werd uitgebreid, uitgerust met moderne verdedigingen (een dubbele brug ophaalbrug kasteel, Madeleine toren, Saint-Laurent toren doorboord met gunboats) en omgezet in een comfortabele seigneuriale residentie.

De St. Lawrence Tower, het huis van de gouverneur en symbolische kerker, stortte in 1835 in voordat ze omstreeks 1870 werd herbouwd. De Oratoriumtoren, versierd met een Renaissance Edicle (1530) in opdracht van Guy XVI, illustreert de vroege invoering van deze stijl in Bretagne. Zijn wapenschild, verweven met dat van zijn vrouwen, onderstreept de alliantie tussen lokale macht en kroon. Het kasteel herbergt ook een 12e-eeuwse romaanse kapel, opmerkelijk om zijn polychrome leisteen apparaat.

In de 16e eeuw werd het kasteel een protestants bastion onder de families Rieux en Coligny (1547 Na 1605, de familie van La Tremoille verliet het, versnellen van de afbraak. De Franse Revolutie markeerde een keerpunt met de toevallige brand van het seigneuriale huis in 1795, gevolgd door de bouw van een departementale gevangenis in de negentiende eeuw op haar site.

Het kasteel werd vanaf 1875 gerestaureerd door architect Denis Darcy. Arthur de la Borderie, een lokale historicus, stichtte er in 1876 een museum, ondanks de controversiële vernietiging van de collegiale kerk van Madeleine. Vandaag de dag, het stadhuis bezet de seigneuriële gebouwen herbouwd in 1912, terwijl de torens huis museum collecties (schilderijen, goudsmid's, etablissement van Limoges).

Het kasteel illustreert de evolutie van middeleeuwse forten tot aristocratische woningen, terwijl tegelijkertijd getuigen van Bretonse conflicten (gekke oorlog, oorlogen van religie) en architectonische aanpassing aan de Renaissance en moderne tijdperken. Zijn driehoekige plan, 15e eeuwse verdediging en Renaissance oratorium maken het een uniek voorbeeld van het Bretonse erfgoed.

Externe links