Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

St. Alexander-Nevsky Kathedraal, gelegen 12 Daru Street in Parijs, is de eerste permanente Russisch-orthodoxe kerk gebouwd voor de Russische gemeenschap in de hoofdstad. Opgericht in 1847 door pater Joseph Vasiljev, kapelaan van de Russische ambassade, werd zijn realisatie vertraagd door administratieve vertragingen voordat hij akkoord ging met Napoleon III. Gefinancierd door internationale abonnementen en een persoonlijke donatie van Tsaar Alexander II (150.000 gouden frank), belichaamde het een oecumenisch project, het aantrekken van donaties van katholieken en protestanten.

De kathedraal werd op 11 september 1861 door aartsbisschop Léonce de Réval ingewijd en werd een Russisch cultureel huis in Parijs. In 1896 gingen Czar Nicholas II en zijn vrouw Alexandra naar Frankrijk. In 1922 werd hij tot kathedraal omgevormd onder aartsbisschop Euloge. Zijn fresco's en iconen, zoals die van Sint-Marcus en Johannes op de iconostasis, zijn het werk van Eutograaf Sorokin (1821.

Het combineert Byzantijnse en Moskouse stijlen, met een Grieks kruisplan en vijf gouden bollen die Christus en de vier evangelisten symboliseren. De centrale pijl piekt op 48 meter. De crypte, gewijd aan de Heilige Drie-eenheid, werd tussen 1955 en 1956 gerestaureerd door Albert Alexandrovitsj Benois en zijn vrouw Marguerite, in een stijl die doet denken aan de Russische zestiende eeuw. Het werd in 1981 als historisch monument geclassificeerd en is sinds 1996 ingrijpend gerestaureerd.

De kathedraal werd in 1931 onder de gehoorzaamheid van het Patriarchaat van Constantinopel geplaatst, alvorens in 2019 terug te keren naar het Patriarchaat van Moskou. Het huisvest ook een Franstalige parochie in zijn crypte, gewijd in 1863 maar officieel gewijd aan de Franse gemeenschap in 1964. Een plaats van doop (zoals die van Gérard Depardieu in 2020), huwelijken (Picasso en Olga Khokhlova in 1918) en begrafenissen (Kandinsky, Chaliapine, Nijinski), het blijft een spiritueel en cultureel symbool van de Russische diaspora.

De rijke iconografie, met inbegrip van schilderijen van Alexei Bogoliubov en fresco's van de crypte vertellen het christendom van Rusland, maakt het een belangrijke artistieke getuigenis. De architecten Roman Kouzmine en Ivan Strohm, leden van de Sint-Petersburg Academie voor Schone Kunsten, gaven hem zijn unieke identiteit, tussen Slavische traditie en Parijse integratie. Vandaag de dag blijft het een woonplek, die historisch erfgoed en actieve religieuze praktijk vermengt.

Externe links