Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Sainte-Barbe College, opgericht in 1460 op Sainte-Geneviève Mountain in Parijs, is het enige middeleeuwse college dat zijn oorspronkelijke naam en locatie heeft behouden. Opgericht door Geoffroy Lenard, een gerenommeerde leraar, onderscheidt het zich door zijn openheid voor studenten uit alle provincies, zonder initiële financiering. Het snelle succes trok de families van parlementariërs en zelfs een kolonie van vijftig Portugese leerlingen, toegekend door de koning van Portugal. Het college heeft dan een uitzonderlijke reputatie, ondanks ruzies over de identiteit van zijn oprichter, tegenover Lenormand met Jean Hubert, de eerste koper van het pand.

In de 16e eeuw, ging het college door periodes van onrust, vooral tijdens de oorlogen van religie, waar het verwelkomde zowel katholieken en protestanten, die de moeite waard was aan haar leiders beschuldigingen van zelfgenoegzaamheid jegens ketters. Ondanks de enorme sluiting van de Parijse hogescholen in 1589 verzette Sainte-Barbe zich tot het einde van dit jaar. Aan het begin van de 17e eeuw, het hervat zijn activiteiten als een "kleine universiteit," waar studenten de cursussen van de nabijgelegen universitaire instellingen. De gebouwen, die in ruïnes vielen, waren het onderwerp van een wanhopige oproep om financiële steun in een artikel van Marmontel in 1790, zonder succes.

De Franse Revolutie verplichtte de sluiting van het college in 1793, het pand wordt gevorderd voor de Franse Prytanee. Hij werd herboren in 1798 dankzij Victor de Laneau, een voormalige priester en vrijmetselarij, die de gebouwen kocht en het instituut herstelde onder de naam "College of Sciences and Arts." Laneau bestendigt de familie en meritocratische geest van het college, ondanks terugkerende financiële problemen. In 1831 redde een beperkt partnerschap, geleid door Claude Bellaigue en Adolphe de Laneau, het college van faillissement, waardoor de wederopbouw onder leiding van Alexander Labrouste vanaf 1840.

Het reconstructiewerk, geleid door de gebroeders Labrouste, veranderde het college radicaal, met de onderdrukking van aangrenzende straten om de ruimte te vergroten. In 1882 ontwierp Ernest Lheureux de gebouwen van de voorbereidende school, wat het architectonisch hoogtepunt van de instelling markeerde. Ondanks de aanhoudende financiële problemen overleefde het college tot 1999, toen het uiteindelijk werd gesloten. De gerenoveerde gebouwen zijn sinds 2009 de thuisbasis van de universiteitsbibliotheek Sainte-Barbe.

De Collège Sainte-Barbe vormde prominente persoonlijkheden, zoals Ignace de Loyola, Gustave Eiffel of Jean Jaurès, en de vereniging van oud-studenten, opgericht in 1820, is de oudste in Frankrijk. De huidige gebouwen, beschermd als historische monumenten, behouden opmerkelijke elementen zoals de mozaïeken van Facchina, de refterie, en het amfitheater van de natuurkunde, getuigenis van zijn verleden prestige.

Externe links