Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lavardin, gebouwd uit de 11e eeuw op een rotsachtige uitloper met uitzicht op de Loir, was eerst een houten toren op castrale motte gebouwd door de eerste heren van Lavardin, waaronder Solomon (vroeg XIe). Rond 1030 stichtte hij de priorij Saint-Gildéric in het lagere hof. Het fort, verkocht aan de Graven van Vendôme rond 1130, werd hun belangrijkste bolwerk in de 12e eeuw, met een vierhoekige stenen kerker (ca. 1070 De site, strategisch gelegen tussen Vendôme en Montoire, werd herontworpen na het mislukte beleg van 1188 door Richard Cœur de Lion, afgewezen door de alliantie van lokale milities en koning Philippe Auguste.

Tussen de late 14e en 15e eeuw transformeerden de Graven van Vendôme, met name Lodewijk I van Bourbon-Vendôme (1393 De werken, onderbroken door de Slag bij Azincourt (1415) en de gevangenschap van Lodewijk I, hervat rond 1425/31 met de toevoeging van schoorstenen nagebootst door die van het kasteel van Chinon. In 1448 verwelkomde Jean VIII de Bourbon-Vendôme Karel VII en Agnes Sorel bij de herovering van Le Mans en ondertekende de wapenstilstand van Lavardin met de Engelsen. Een lokale legende schrijft dit ten onrechte toe aan het aanbieden van de eerste Franse diamanten aan Agnes Sorel.

Het kasteel speelde een sleutelrol tijdens de godsdienstoorlogen. In 1589 vatte Henri IV (toen hertog van Vendôme) kort het fort op naar de Leaguers, maar deze, geleid door kapitein Du Vigneau, namen het terug in 1590. Het kasteel, dat wordt bekleed door de prins van Conti (François de Bourbon) met de artillerie van Gilles de Souvré, capituleert na drie weken verzet. Hendrik IV bestelde de ontmanteling in 1591, en de stenen werden gebruikt voor de lokale bouw. Gerangschikt een historisch monument in 1945, zijn overblijfselen (26 m kerker, huis, ondergrondse galeries) getuigen van de architectonische evolutie, van romaanse kerkers tot gotische installaties.

In de 19e eeuw plande Napoleon III zijn restauratie door Viollet-le-Duc, maar een loting (volgens de legende) bevoorrechtte Pierrefonds. Archeologische opgravingen (XXe tot XXIe eeuw) onthullen protohistorische beroepen, een Merovingische begraafplaats, en een troglodytisch netwerk (keukens, cachotten, trap). De site, een gemeenschappelijk pand, vandaag trekt voor zijn spectaculaire ruïnes en zijn geschiedenis gekoppeld aan de Bourbon-Vendôme, tussen feodale macht en religieuze conflicten.

De architectuur van het kasteel, verspreid over drie rotsachtige treden, combineert defensieve elementen (gefosseerd, mâchicoulis, kanonnen branden) en woonelementen (logis d'appartat, kapel castrale, trap met armen van de Bourbon). De kerker, herbouwd in de 14e 15e eeuw, omvat versierde gewelven, een schoorsteen met dragende engelen (circa 1420), en een kerker toegankelijk door een put. De overblijfselen, waaronder een 14e eeuwse toegangspoort en ondergrondse galerijen, illustreren de aanpassing van middeleeuwse forten aan militaire evoluties en prinselijk comfort.

Externe links