Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Blanchefort is een oud kasteel gebouwd op een witte rotsachtige top, aan de oorsprong van zijn naam ("het witte fort"). De strategische ligging kijkt uit over de samenvloeiing van Sals en Rialesse, zijrivieren van Aude. De eerste geregistreerde sporen dateren uit 1067 onder de naam castrum de Blancafortis, hoewel een 10e eeuw Visigoth castrum kan hebben bestaan op de site. Een legende schrijft zijn constructie toe aan Blanche de Castille, die naar Rennes-les-Bains kwam, maar deze hypothese blijft onzeker.

In de middeleeuwen veranderde het kasteel meerdere malen van hand: het behoorde eerst tot de abdij van Jaffus (1100), daarna tot die van Alet (1119), voordat het werd gecontroleerd door de Burggraaf Bernard-Aton IV Trencavel in 1125. Een 12e eeuwse legende roept een goudmijn op die door de Tempeliers wordt uitgebuit, maar het zou in werkelijkheid een wisigoth schat herontdekt zijn. In 1209 nam Simon de Montfort tijdens de kruistocht van de Albigois het kasteel over en voegde zich bij de katharen. De seigneur Guillaume de Blanchefort vluchtte en Pierre de Voisins, een bondgenoot van Montfort, nam de controle over en legde zware belastingen op.

Het kasteel werd vergroot in de 14e eeuw, maar het belang ervan nam af door de komst van de kanonnen (16e eeuw) en het Verdrag van de Pyreneeën (1659), waardoor zijn grenspositie verouderd werd. In 1713 verscheen het niet meer op de kaarten. Tegenwoordig zijn er alleen nog ruïnes: sporen van courtines, funderingen van een 7 meter vierkante kerker, en een diepe tank. De toegang tot de binnenplaats werd ooit gemaakt door een ladder, de deur op een klif.

De site wordt geassocieerd met lokale legendes, zoals de Wisigoth schat of de Tempeliers, maar ook met de turbulente geschiedenis van middeleeuwse Occitanië, gekenmerkt door conflicten tussen heren, abdijen en koninklijke machten. Zijn bescheiden architectuur weerspiegelt zijn rol als secundair fort, ondanks zijn betrokkenheid bij de kruistocht tegen de Albigois.

Externe links